Reisverslag Amerika 2008

Dag 22/23: Denver

2008-08-28T09:03:00.000-07:00

27 en 28 augustus 2008

Democratische conventie
Wij kwamen terug in Denver op de dag voordat Barrack Obama zijn toespraak in het Invesco Field Stadion zou houden. Het gebied rond het stadion was met hoge hekken afgezet. Behalve het stadion was er slechts één gebouw in de streng bewaakte zone: het hotel waar wij maanden van te voren al een kamer hadden gereserveerd voor de laatste nacht in Denver. Toen wij dit hotel boekten wisten we niet eens dat de Democratische Conventie in Denver zou zijn.

Hal van het hotel

Bij de receptie wilden ze zeker weten dat de namen in onze paspoorten klopten met de namen op hun lijst. Had de beveiliging uitgezocht wie wij waren? Dat is dan een saaie klus geweest. Wij zitten in geen enkel crimineel netwerk en houden ons ook niet met spionageactiviteiten bezig.
Ik zat me wel af te vragen of ik me nu juist wel of niet veilig moest voelen in deze omgeving.
's Avonds zijn we met een busje van het hotel de stad in geweest. Het was er erg druk, maar er hing een prettige sfeer. De terrassen zaten vol en allerlei groeperingen probeerden aandacht voor hun standpunten te krijgen. Hieronder een paar sfeerbeelden.

Denver 27 augustus 2008

Bij een restaurant was een Obama-muurschildering aangebracht met de tekst 'History in Denver'. Altijd leuk om er bij te zijn op zo'n moment.
History in Denver

Obama was overal aanwezig. Aardig was het beeld van een galerie. Obama hing in de spotlights terwijl de net door hem verslagen Hillary Clinton genoegen moest nemen met een plaatsje in het donker op de vloer.

Obama en Clinton in galerie

Na een laatste avondmaal op een terras in Denver hebben we het busje van het hotel weer laten komen. Het viel trouwens op hoeveel medewerkers van winkels en restaurants zich in werktijd nadrukkelijk profileerden als Obama of McCain aanhanger. Overigens zijn we ondanks het feit dat we door een aantal oerconservatieve staten reisden meer Obama dan McCain aanhangers tegen gekomen.

De volgende ochtend
Terwijl Denver zich voorbereidde op de toespraak van Obama waren wij de koffers aan het pakken voor de terugreis. Op het grasveldje voor het hotel was een aziatische filmploeg een interview aan het opnemen.

Televisieploeg bij hotel

De foto hieronder van het Invesco Field stadion is gemaakt voor de ingang van het hotel. Het was nog vroeg en dus erg rustig.
Invesco Field

Ons laatste ritje met de auto was naar het vliegveld. Na het inleveren van de auto zijn we gaan inchecken en hebben we nog een beetje geshopt en geluncht. Er was een heleboel verkiezingstroep te koop. Tegenover de 'Peppermints - we can believe in' van Obama stond de frisse adem met McCain. Dit doosje pepermuntjes dat hier ongeveer op ware grootte is afgebeeld werd afgeleverd met een CNN boodschappentas. Ik heb dus niet hoeven sjouwen met het snoep.

Obamasnoep

Amerika's hoogtepunten
In de hal op het vliegveld hing een uiterst merkwaardige kaart met 'hoogtepunten' van de Verenigde Staten. Er staan zaken op als 'Worlds Largest Peanut' in Georgia en de 'Barbie Doll Hall of Fame' in Californië. Van deze hoogtepunten hebben wij er een bezocht tijdens onze vakantie. Het graf van Buffalo Bill, in Colorado in de buurt van Denver.

Hieronder een kaartje van het Invesco Field en omgeving. Kies Satelliet en het stadion is duidelijk zichtbaar. Het ronde gebouwtje boven de foto is het hotel.

Dag 22: Cañon City - Denver (deel 2)

2008-08-27T02:32:00.000-07:00

Garden of the Gods
Bijna om de hoek bij Manitou Springs ligt het kleine Garden of the Gods. Net als Royal Gorge valt ook dit park niet onder het beheer van de National Park Service. In dit geval zijn de gevolgen echter niet zo dramatisch als bij de Royal Gorge Bridge. De familie die dit park heeft overgedragen aan de stad Colorado Springs heeft bedongen dat de toegang altijd gratis zou blijven. Er staat wel een groot bezoekerscentrum bij de ingang met een uitgebreide giftshop en een restaurant. Je kunt op het terras zitten met uitzicht op de oranje rotsen. Na het bezoek aan Pikes Peak vonden we het wel tijd voor een lunch en het vooruitzicht om even lekker in de zon op het terras te zitten leidde ertoe dat we hier gingen lunchen. Het waaide erg hard en met name de blaadjes sla werden door deze natuurkracht opgetild en weggeblazen. Maar laat ik niet zeuren, het uitzicht was prachtig.

Ingang Garden of the Gods Garden of the Gods: uitzicht vanaf het terras
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Het ziet er allemaal mooi uit. De aangelegde wandelpaden zijn echter zo mooi dat het allemaal een beetje onnatuurlijk wordt. Het lijkt daardoor op een speeltuin met prachtige klimrekken. Je ziet dan ook op sommige plekken kinderen en hele families overal opklimmen.

Kussende kamelen?
Volgens de brochure van het park zien we hier twee kussende kamelen. Maar het lijkt natuurlijk ook op een schildpad die een teckel kust.
Kussende kamelen?

Hieronder enkele foto's van het eerste stuk in het park, dat is het deel waar je vanaf het bezoekerscentrum tegenaan kijkt.

Garden of the Gods
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Op de foto's hieronder dezelfde rotspartijen vanaf de andere kant. Op de tweede foto zijn een paar bergbeklimmers te zien in het midden. Op de derde foto zijn de 'kussende kamelen' weer te zien.

Garden of the Gods Klimmers Kussende kamelen?
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Konijnen
Volgens de informatie bij het bezoekerscentrum komen er veel verschillende beesten voor in dit gebied. Dat is verrassend te noemen omdat het zo dicht bij de bewoonde wereld van Colorado Springs ligt. Bijvoorbeeld poema's proberen normaal gesproken de mens zoveel mogelijk te mijden. Er schijnen ook veel ratelslangen te zitten. Door de drukte hebben we weinig dieren gezien in de Garden of the Gods. De oogst bleef beperkt tot een paar vogels en twee bergkatoenstaartkonijnen. Bergstaartkonijnen

Hieronder nog een paar foto's die we tijdens de wandeling door de godentuin hebben gemaakt.
Garden of the Gods
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
En om het af te leren nog twee mooie voorbeelden van erg fraai gevormde pieken.
Garden of the Gods
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Balanced Rock
In de Garden of the Gods zagen we onze zoveelste Balanced Rock van deze vakantie. Er zaten erg veel mensen rond deze rots en de enige manier om de rots zonder hele families te fotograferen was door er zelf op te klimmen.

Balanced Rock

Hiermee waren we aan het eind gekomen van de lange lijst met plekken die we tijdens de reis wilden bezoeken. We zijn teruggereden naar Denver voor een laatste avond Amerika voordat de terugreis begon. Het was niet zomaar een avond omdat de Democratische Conventie waar Barrack Obama zijn nominatie voor de Democratische partij zou aanvaarden in volle gang was.

Dag 22: Cañon City - Denver (deel 1)

2008-08-27T01:13:00.000-07:00

Pikes Peak Railway
Op deze laatste dag van de rondreis zouden we letterlijk het hoogtepunt van de vakantie bereiken. Na het vertrek uit Cañon City zijn we naar het naast Colorado Springs gelegen Manitou Springs gereden. Vlakbij Manitou Springs ligt de ruim 4300 m hoge Pikes Peak. Het bijzondere aan deze berg is dat je er met een treintje (en trouwens ook met de auto) bovenop kunt komen. De tocht naar boven over het smalle bergspoor duurt ongeveer anderhalf uur.

Aan de rand van Manitou Springs ligt het stationnetje waar de trein vertrekt. We hadden vantevoren thuis via Internet gereserveerd. Dat bleek ook wel nodig want het zat helemaal vol.
Het treintje naar Pikes Peak

Aanvankelijk ga je gewoon tussen de bomen door, maar naarmate je hoger komt wordt het uitzicht steeds mooier.
Pikes Peak: de tocht omhoog
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Op de foto's hieronder is de spoorlijn als een streep in het landschap te zien. De derde foto is boven op de berg gemaakt.

Pikes Peak: de spoorlijn
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
De tocht met het treintje is erg mooi. Het is wel aan te bevelen om oordopjes mee te nemen. Een paar bejaarde mannen gingen als gids mee op de trein en dat leverde een portie humor op die minstens zo belegen was als de gidsen zelf. Moppen van het niveau 'Max komt bij de dokter....'. Je moet er maar zin in hebben.
Veel grappiger waren sommige medepassagiers. Boven op zo'n berg is het natuurlijk veel kouder dan beneden in het dal. Uiteraard is er altijd wel iemand die daar geen rekening mee heeft gehouden. Toen het treintje boven op de berg aankwam stond daar een stevige Amerikaanse dame met slechts een kleinigheidje aan. Naast mij hoorde ik iemand opmerken: 'She must be from Alaska.'

De spoorlijn eindigt letterlijk boven een afgrond.
Spoorlijn bij afgrond

Nog een uitzichtfoto waarop de wolken erg dichtbij lijken te zijn.

Pikes Peak: de top
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Uiteraard is er boven op de berg een giftshop en een snackbar. Op 14110 ft ofwel 4301 m mag je wel spreken van een hoogtepunt van de vakantie. We zijn er dus maar even samen voor gaan zitten.

Samen op de 14110ft

Je kunt ervoor kiezen om met de trein naar de top te gaan en te voet terug, maar als je een retourtje koopt moet je met dezelfde trein terug als waar je mee gekomen bent. Je hebt dan ruim een half uur op de top. Dat is ook wel voldoende als je alleen maar een beetje rond wil lopen en van het uitzicht genieten. De snackbar is erg druk als er net zo'n wagonlading toeristen is gedropt. Wil je je volproppen met een stel hamburgers of pizzapunten dan blijft er weinig tijd over om buiten iets te zien.
Klaar voor de terugreis

Onderweg zijn er een paar plekken waar twee treintjes elkaar kunnen passeren. Bij een van de tussenliggende stationetjes moesten we even wachten op een tegenligger. Op de foto ziet het eruit alsof de trein gaat kantelen.

passeren van twee treintjes
Op de terugweg hebben we ook nog een heleboel geelbuikmarmotten gezien op het stuk van de route boven de boomgrens. Na ruim drie en een half uur stonden we weer beneden in Manitou Springs. Dit dorpje is eigenlijk niet berekend op zoveel toeristen en het is de enige plek geweest tijdens deze reis waar we echt een tijdje in de file hebben gestaan. Onze laatste bestemming voordat we terugkeerden Denver was 'Garden of the Gods'. Dit ligt op de grens van Manitou Springs en Colorado Springs.

Dag 21: Montrose - Cañon City (deel 2)

2008-08-26T02:01:00.000-07:00

Curecanti National Recreation Area
Na ons ietwat korte bezoek aan het Black Canyon of the Gunnison National Park zijn we op zoek gegaan naar de net buiten het park liggende Curecanti Needle. Een spitse bergpunt midden in de Black Canyon. We moesten hiervoor nog een behoorlijk stuk omrijden. Onderweg een foto vanuit de auto van de weg voor ons.

Onderweg in Colorado

De Curecantie Needle is een rots in de canyon van de Gunnison River. Je kunt hier boottochtjes doen over de rivier. Elke dag behalve op dinsdag. En natuurlijk waren wij er op een dinsdag. We zijn daarom naar een uitkijkpunt gereden dat aan de andere kant van de kloof was.
Curecanti Needle
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Op de foto's hieronder is de kloof van de Gunnison River nog een keer te zien en de dam waar we overheen moesten rijden om bij het uitzichtpunt voor de Curecanti Needle te komen.
Kloof Gunnison River Dam Gunnison River
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Route naar Royal Gorge
Na een korte lunchstop in Gunnison zijn we doorgereden naar Royal Gorge. De route ging dwars door de Rocky Mountains via de 3445 m hoge Monarch Pass. Je kunt daar met een lift naar boven om van het mooie uitzicht te genieten. Toen we op het hoogste punt van de bergpas kwamen was het erg slecht weer. Koud met regen en hagel. Het had weinig zin om naar boven te gaan met de lift en we zijn dan ook meteen doorgereden naar de vlakbij Cañon City gelegen Royal Gorge Bridge.

Royal Gorge Bridge
Deze hoge hangbrug over een erg diepe en smalle kloof (305 diep en onderaan slechts 12 m breed) stamt uit 1929.Inmiddels is de brug niet meer toegankelijk voor auto's en mogen alleen toeristen er nog overheen lopen. Op het ansichtkaartje hieronder is te zien hoe de brug er van een afstandje uitziet.
Royal Gorge Bridge

Royal Gorge Bridge is iets totaal anders dan alle andere natuurfenomenen die we tijdens deze reis hebben bezocht. Dit gebied is geen onderdeel van een national park of een state park en wordt door een commerciële partij geëxploiteerd. En dat heeft gevolgen. Niet alleen betaal je gepeperde toegangsprijzen, de brug is het middelpunt van een soort pretpark geworden. En dan niet zoiets als Disney of de Efteling. Het grijze weer paste eigenlijk uitstekend bij de treurige uitstraling van deze kermis. Met een vreemd treintje kon je onder in de kloof komen.

Treintje met alleen maar staanplaatsen

Breedstaartkolibrie
Beneden was een kiosk waar een paar kolibries rond een bak met water vlogen. Het zijn zogenaamde breedstaartkolibries.

Breedstaartkolibries
Beneden in de kloof was het zo grauw en donker dat de foto's die we er maakten bijna zwart-wit lijken.

Royal Gorge Bridge

Nadat we weer naar boven waren gegaan zijn we de brug opgelopen. Op de foto is goed te zien hoe smal deze kloof is. Onder in de kloof loopt ook nog een spoorlijn die vooral wordt gebruikt voor toeristische tripjes. Kloof
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Een andere manier om de kloof over te steken was met een kabelbaan. We hebben dit niet gedaan.

Kabelbaan
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Het was een beetje een raar gevoel om over de brug te lopen. Het was een oude brug, sommige planken lagen los en er ontbraken duidelijk zichtbaar de nodige schroefjes en moertjes.

Royal Gorge Bridge
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Bij de ingang van het Royal Gorge pretparkje stond onderstaande klok die niet alleen de tijd, maar ook het jaar, het seizoen, de maand en de dag aangeeft.
Klok bij Royal Gorge pretparkje

Vervolgens zijn we doorgereden naar Cañon city voor de overnachting. Cañon city staat bekend om de blauwe luchten en veel zon, maar dus niet op 26 augustus 2008. Daarnaast is Cañon City de gevangenishoofdstad van Colorado. Er is zelfs een gevangenismuseum. Het achter slot en grendel houden van criminelen is de belangrijkste economische activiteit van de stad. Rijdend en lopend door Cañon city wordt al snel duidelijk dat dit stadje, net als de meeste andere Amerikaanse dorpen en steden, geen welstandscommisie heeft.

Dag 21: Montrose - Cañon City (deel 1)

2008-08-26T01:20:00.000-07:00

Voorafgaand aan de reis had ik via reisgidsen en reisverslagen op internet een inschatting gemaakt van de tijd die we overal nodig zouden hebben om op onze manier door de parken te reizen. Dat is heel goed gelukt behalve op deze dag. Er stonden twee kloven op het programma. De Black Canyon of the Gunnison en Royal Gorge. Wil je ze allebei doen dan moet je eigenlijk een extra dag inlassen met een extra overnachting in Montrose.

Black Canyon of the Gunnsison NP
Al snel na het verlaten van Montrose kom je bij de afslag naar dit national park. Black Canyon of the Gunnison is pas in 1999 een nationaal park geworden. Het verdient die status zeker. Het is niet heel erg groot, maar wel erg indrukwekkend. Duizelingwekkende diepten en steile donkerkleurige rotswanden en -pieken kenmerken dit gebied.

Tomichi Point
Het eerste uitkijkpunt, waar je al langs komt voordat je het bezoekerscentrum bereikt, heet Tomichi Point. Waar we de vorige dag nog last dachten te hebben van een mooie-uitkijkpunten-moeheid was die hier meteen verdwenen. Foto's kunnen nooit het gevoel weergeven dat je ter plekke hebt, maar in dit geval verschil nog groter dan normaal.
Tomichi Point
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Gunnison Point
Een buitengewoon spectaculair uitzichtpunt achter het bezoekerscentrum van het park. Je kunt hier naar een platform lopen dat echt over het ravijn hangt. Je hoeft geen hoogtevrees te hebben om hier even terug te schrikken. Onderstaande foto's geven een beetje een indruk van de diepte. Op de tweede foto is ingezoomd op de spitse zuil in het midden. De rivier stroomt nog weer een heel stuk lager. Gunnison Point
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Kalkoengier
Bij het volgende uitkijkpunt vlogen een aantal kalkoengieren door de lucht. Op de foto's is het moeilijk vast te stellen dat het om deze soort gaat. We hebben het zelf wel goed kunnen waarnemen. We hadden deze vogels al eerder gezien bij Devils Tower (Wyoming). Kalkoengier

Pulpit Rock Overview
Vanaf dit punt kon je een stuk recht de kloof in kijken.

Pulpit Rock Overview
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Devils Lookout
Vooral op de eerste foto is goed te zien hoe scherp de overgang is van het glooiende landschap naar de diepe kloof.

Devils Lookout
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Chasm View
De uitkijkpunten volgen elkaar in dit deel van het park in snel tempo op. Hieronder een foto van Chasm view.

Chasm View
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

De strepen op de rotsen op de foto hieronder waren een voorbode voor het volgende uitkijkpunt: Painted Wall View. Dat hadden we dus al gezien en om tijd te winnen hebben we dit punt verder overgeslagen.
Painted Wall View

De eekhoorn op de foto hieronder is een stuk groter dan de meeste andere eekhoorns die we hebben gezien tijdens de reis. Opvallend is dat het beest veel minder schuw was dan de rode eekhoorns die we in Europa overal zien. Pas toen we met de auto vlakbij kwamen bedacht het beest dat dit misschien toch niet zo'n handige plek was om in de zon te zitten.
Eekhoorn
Highpoint
Het eindpunt van de weg. Het was een beetje een vreemde plek om de weg te laten eindigen. Geen echt mooi uitzichtpunt. Er begonnen daar wel een paar trails die waarschijnlijk heel mooi zijn. Maar zoals al opgemerkt, ik had dit niet zo handig gepland. We moesten nog meer dan 250 km rijden en we hebben hier daarom geen wandeling gedaan.

Highpoint
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Sunset View
Op de weg terug naar het bezoekerscentrum hebben we nog een korte stop gemaakt bij Sunset View. Wij waren er midden op de dag en hebben de 'sunset' dus niet gezien.

Sunset View
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Sagebrush Lizard
De hagedis hieronder is een Sagebrush Lizard. Een fatsoenlijke Nederlandse naam heb ik niet kunnen vinden. Voor een dier met een zo groot verspreidingsgebied is dat vreemd. Het is een van de meest voorkomende soorten. Kenmerkend is de in dit geval duidelijk zichtbare blauwe buik. Sagebrush Lizard

Dag 20: Moab - Montrose (Colorado)

2008-08-25T13:18:00.000-07:00

Na vier nachten in Moab te zijn geweest ging de reis nu verder richting Montrose in Colorado. De terugkeer in Colorado betekende ook dat het einde van onze reis langzaam in zicht kwam. Het eerste deel van de reis ging via de US 128 die we ook de vorige dag al voor een deel hadden gedaan. Het was geen straf om hier nog een keer te rijden.
Begin van de route
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
En nog even een foto met Castleton Tower op de achtergrond.

Fisher Towers - deel 2
De vorige dag hadden we één afslag te vroeg genomen op de US 128 en kwamen daardoor niet echt in de buurt van Fishers Towers. We waren eigenlijk niet van plan om nog een keer richting Fisher Towers te rijden, maar toen ik bij een afslag een bordje Fisher Towers zag staan kon ik de verleiding niet weerstaan. Een zeer slechte weg bracht ons naar de voet van de 'towers'.
Aankomst bij Fisher Towers

We waren er op het verkeerde moment van de dag. De zon stond recht boven de Fisher Towers en waar je ook ging staan, je keek recht in de zon. Vooral op de eerste foto hieronder is het effect daarvan duidelijk te zien.
Uitzicht bij Fisher Towers
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Colorado National MonumentVia de Interstate 70 hebben we Utah verlaten en zijn de grens overgestoken naar Colorado. Al vrij snel na het binnenrijden van Colorado hebben we bij Fruita de I70 verlaten om een bezoek te brengen aan het Colorado National Monument. Het Colorado NM was de belangrijkste bestemming van deze dag. De naam nationaal monument heeft hier niets te maken met de dingen die wij een monument zouden noemen. Wij denken dan toch al gauw aan door kunstenaars gefabriceerde objecten. In dit geval is het gewoon een natuurgebied. Niet zo groot als de nationale parken die we hiervoor hebben bezocht, maar je bent toch al gauw een paar uur kwijt als je via de hoofdweg door het park rijdt en hier en daar even stopt voor een kleine wandeling of een foto.

Het was dus opnieuw een route over een mooie weg door een ruig natuurgebied. Het einde van de vakantie kwam in zicht en de mooie-uitzichten-vermoeidheid begon een beetje toe te slaan.

Balanced Rock
Ook hier weer een Balanced Rock. Dit schijnt de grootste ter wereld te zijn. Waarschijnlijk zijn er nog 25 andere 'balanced rocks' in de wereld waarvan dit wordt beweerd. Van een afstandje ziet hij er in elk geval niet erg indrukwekkend uit maar wel mooi.
Balanced Rock
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
In dit park moest je grote hoogteverschillen overbruggen. Op de eerste foto hieronder een tussenstop met onze huurauto die na bijna drie weken intensief gebruik nog steeds onbeschadigd was. In het verleden hebben we wel eens minder tijd nodig gehad voor een paar flinke krassen. Op de tweede foto is de bocht te zien waar de auto stond.
Colorado NM
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dieren bij Colorado NM
Er komt hier vanalles voor, maar onze oogst bleef deze dag beperkt tot een paar hagedissen en vogels. Op de eerste foto zit (een beetje een zoekplaatje) een nogal forse hagedis. Het vogeltje is waarschijnlijk een rotswinterkoning.

Otto's View Point
Het was een flink eindje lopen naar dit uitzichtpunt. Toen we er bijna waren ontdekte ik dat de batterij van het fototoestel bijna leeg was. Natuurlijk had ik een reservebatterij bij me, maar die lag in de auto. De paar foto's die we konden maken moesten dus lukken. Over het resultaat ben ik niet ontevreden. Op de foto's lijkt het mooier dan in het echt.
Otto's Viewpoint
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Dit uitkijkpunt is genoemd naar de initiatiefnemer van dit park: John Otto. Hij vond het gebied zo mooi dat hij vond dat het een nationaal park moest worden. Hij heeft er jaren voor geknokt en in 1911 werd zijn droom werkelijkheid. Als beloning werd John Otto tot toezichthouder van het park benoemd. Hij deed dit tot 1927. Geen miljoenenbonussen voor Otto, hij kreeg slechts $1 per maand.

Coke Ovens
Op foto's van dit park is vaak dit deel te zien.
Coke Ovens
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
De raaf op de foto hieronder was erg luidruchtig aanwezig bij het uitzichtpunt bij Coke Ovens. Raaf

Tot slot nog een paar foto's uit het park. Op de laatste foto lijkt het alsof er een stuk van de rots is afgebroken en naar beneden gezakt. Het heet dan ook Fallen Rock. Op de een of andere manier had ik in dit park steeds het gevoel dat ze de uitzichtpunten verkeerd hadden gekozen. De ene keer kostte het moeite om tussen de bomen door nog iets te zien, de andere keer was het volkomen duidelijk dat je hetgeen je probeerde te bewonderen veel beter had kunnen zien als je 50 m verderop stond. Maar misschien waren we ook al teveel verwend tijdens deze reis. Je wordt dan wel erg kritisch als het even iets minder is. We hebben ook vakanties gehad waar iets als dit het absolute hoogtepunt zou zijn geweest.

Fallen Rock
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Grand Mesa Scenic Highway
Deze dag hadden we weer eens tijd om een mooie route te kiezen. De Grand Mesa Scenic Highway bereik je door op de I70 de afslag naar de US 65 te nemen. Er zijn daar een aantal afslagen vlakbij elkaar. Deze komt daardoor vrij plotseling. Op deze route maakten de kale woestijngebieden weer plaats voor de groene bergen die tot de uitlopers van de Rocky Mountains horen.
Grand Mesa Scenic Highway
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Tijdens de route hebben we ook weer een paar herten gezien. De enige foto die we hiervan hebben kunnen maken valt een beetje tegen. Er staan alleen twee hertenkonten op.
Delen van de weg waren zogenaamde Open Range gebieden. Dat betekent dat er koeien lopen maar dat er geen hekken zijn. Dat levert taferelen op zoals hieronder.
Koeien op de weg
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Daarna zijn we doorgereden naar Montrose voor de overnachting. Vlakbij Montrose ligt het Black Canyon of the Gunnison National Park. Er zijn dan ook een paar hotels en restaurants in dit stadje. Desondanks is het een dooie boel. We hebben gegeten bij de plaatselijke Mexicaan. Dat was ongelooflijk goor. Wel een prima hotel hier.

Dag 19: La Sal Mountain Loop drive

2008-08-24T06:52:00.000-07:00

La Sal Mountain Loop drive
We hadden voor deze middag een halve dagtocht geboekt waarbij we met een jeep en gids door de canyonlands zouden trekken. Omdat er geen andere belangstellenden waren ging dit echter niet door. Een dag later kwamen we twee oudere echtparen uit Tennessee tegen die de tocht wel hadden gedaan. Op onze vraag of het mooi was kregen we als antwoord: "Waarschijnlijk wel, maar we hebben het niet gezien. Het was zo eng dat we onze ogen dicht hebben gehouden."

Als alternatief hebben we met de eigen auto de La Sal Mountain Loop drive ten noorden van Moab gedaan. We hebben de loop met de klok mee gedaan. Dat wil zeggen dat we vanuit Moab over de US191 richting Arches NP zijn gereden. Bij het verlaten van Moab neem je dan de afslag naar de US128.

Dit deel van de route is spectaculair mooi. Je rijdt op de rechteroever van de Colorado River. De linkeroever is de oostgrens van Arches NP.
US 128 langs de Colorado River
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Fisher Towers
Na een kort bezoek aan het 'filmmuseum' bij Red Cliffs Ranch zijn we naar Fisher Towers gereden. Dit ligt niet op de loop drive maar de plaatjes die we ervan hadden gezien waren zo mooi dat we hier kozen voor een kleine omweg. Via een hobbelige niet verharde zijweg kwamen we in de buurt van Fisher Towers. Helaas was het eindpunt van de weg nog vrij ver verwijderd van de rotsen. Van dichtbij geven de rotsen het gevoel dat je voor wolkenkrabbers staat volgens de reisgidsen en folders. Ik had daar niet zo'n last van. Het was gewoon mooi.
De volgende dag kwamen we hier nog een keer langs. We ontdekten toen een net zo slechte weg die wel tot vlakbij de rotsen komt. Bij deze afslag staat ook een richtingaanwijzer voor Fisher Towers.
Fisher Towers
Uitzicht bij Fisher Towers
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Castleton Tower
Terug op de route kom je al vrij snel bij Castleton Tower. Dit is de smalle zuil rechts op de tweede foto hieronder.
La Sal Mountains Loop DriveCastleton Tower
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Castleton Tower is veel gebruikt in films en reclames. Mooi is het verhaal van de autoreclame. Ze hadden een auto bovenop de rots gezet en daar moest natuurlijk een model bij. Door de harde wind konden ze haar er echter niet meer vanaf halen en moest ze de nacht daarboven doorbrengen. De nachten kunnen behoorlijk koud zijn. Gelukkig hield een van de crew leden haar gezelschap.
Nadat we ongeveer een week lang alleen maar mooi weer hadden verschenen hier weer de eerste dreigende luchten. En het bleef niet bij dreigen.

Dreigende lucht bij Castleton Tower
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
La Sal Mountains
Na Castleton Tower rijdt je echt de bergen in en wordt het landschap weer een stuk groener. Op vrijwel alle uitzichtpunten is Castleton Tower in de verte zichtbaar.
Castleton Tower
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Tot slot een foto van een nogal spits groen heuveltje midden in de vallei. Daarna hebben we waarschijnlijk ergens een verkeerde afslag genomen. We kwamen in allerlei straatjes van Moab terecht die beslist niet bij een voor toeristen uitgezette autoroute horen.
Heuveltje in de vallei
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Als je Moab via de US 191 in westelijke richting verlaat is er kort voor het einde van het stadje een zijweg (met slagboom) aan de rechterkant. De weg gaat omhoog naar een restaurant met een mooi uitzicht. Het eten is ook prima.

Dag 19: Boottocht Canyonlands

2008-08-24T06:32:00.000-07:00

In Moab worden heel veel excursies en wildwatertochten aangeboden. Hoewel ze allemaal over canyonlands spreken zijn er maar een paar bedrijven die toestemming hebben om ook daadwerkelijk het park in te varen. Bij een van die bedrijven hebben wij een halve dagtocht met een boot geboekt op de Colorado River.

Het was wel even schrikken toen we de oude schoolbus zagen waarmee we naar de plek werden gebracht waar de boot zou vertrekken. En de boot hing achter de bus. Het was een beetje een oud en niet al te schoon bootje. Onze reisgenoten waren een ouder echtpaar en een gids die dit vak duidelijk met liefde deed en veel wist van de omgeving.Start boottocht
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

De boot voer eerst in de richting van de zogenaamde Gooseneck bij het Dead Horse Point dat we een paar dagen eerder al hadden bezocht. Daarna ging het nog een stukje verder het Canyonlands National Park in. We voeren dus door de kloven die we eerder van bovenaf hadden gezien.
Het eerste deel van de boottocht
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Thelma & Louise
De film Thelma & Louise uit 1991 is voor een groot deel opgenomen in het gebied rond Dead Horse Point en Canyonlands. Ook veel andere films zijn hier opgenomen. Met name westerns uit de oude doos. Er is een organisatie die probeert zoveel mogelijk filmploegen over te halen om hier te filmen. Er is een eindje ten noorden van Moab bij een vakantiepark/hotel langs de US128 zelfs een klein museum over films in de regio. Toegang gratis, bij de ingang van het hoofdgebouw linksaf de kelder in.
Filmposter Thelma & Louise
© 1991 MGM
Het Thelma & Louise gedeelte
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Aan land
Na een tijdje zijn we even aan land gegaan voor een korte wandeling.Korte wandeling
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Hagedis
Tijdens de wandeling kwamen we deze gespikkelde hagedis tegen waarvan ik tot op heden niet heb kunnen achterhalen welke soort het is. Vermoedelijk is het er een van de soort die in het Engels Side-blotched lizard heet. Daar zijn varianten in verschillende kleuren van bekend en ze komen voor in dit deel van de Verenigde Staten.

Hagedis

Petrified trees
De gids liet ons ook 'petrified trees' zien. Eerst een paar losse stukken, daarna ook stukken die vastzaten in de rotsen. Op de derde foto is een hele lijn te zien van gefosilliseerde boomstronken. Petrified trees

Langs de oever van de rivier was een smalle dichtbegroeide strook. Via een paadje door het dichte struikgewas kwamen we weer bij de boot.
Pad naar petrified trees
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Dead Horse Point
Vrij snel na de wandeling kwamen we bij Dead Horse Point uit. Het hoogste punt op de foto hieronder is het uitzichtpunt van het Dead Horse State Park waar we twee dagen eerder stonden. De lagere rotswand rechts is het punt waar de rivier omheen kronkelt.

Dead Horse Point
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Vrij snel na het Dead Horse Point voeren we het Canyonlands National Park binnen.
Canyonlands NP
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Na nog een paar mooie plaatjes van dit gebied was het tijd om terug te varen naar het beginpunt.

Colorado River
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Het einde van de boottocht. Op de foto's hieronder is te zien hoe de gids in z'n eentje met de bus de boot uit het water haalde. Daarna bracht hij ons terug naar Moab.

Bus en boot

Fooien in Amerika
Met het echtpaar dat op de boot zat hebben we nog even over het fooien systeem in Amerika gesproken. Bij veel beroepen zijn de salarissen te laag om van te leven en door goede service te verlenen kunnen ze hun inkomen aanvullen met fooien. Soms neemt dat nogal idiote vormen aan. In veel restaurants wordt de 'tip' er automatisch bijgeteld. Zeker bij Europese toeristen die de tip nogal eens 'vergeten'. Denk bij al die overdreven vriendelijke mensen in de bediening vooral niet dat ze je leuk vinden. Ze willen hun fooi veilig stellen. In het geval van de gids vonden onze reisgenoten $20 dollar een redelijk bedrag. Zeker als je rekening houdt met het feit dat het bijna een privé trip was. Daar hadden ze in dit geval ook wel gelijk in. De gids was een man met zeldzaam veel liefde voor de natuur en hij was gewoon zichzelf. Dus niet dat overdreven vissen naar de fooi.

Dag 18: Canyonlands NP (deel 2)

2008-08-23T02:00:00.000-07:00

23 augustus 2008

Grand View Point
Ten zuiden van het Grand View Point komen de Colorado River en de Green River bij elkaar. Je kunt hier zowel richting Colorado River als richting Green River kijken. Bij de eerder beschreven uitkijkpunten keek je eigenlijk altijd richting Colorado River. Na de samensmelting gaat de rivier verder als Colorado River. Dit is ook de rivier die door de Grand Canyon in Arizona stroomt.
Grand View Point met Candlestick Tower in de verte
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Green River Overlook
In de reisgidsen en de folders van het park stond dat je een paar kilometer over een niet geasfalteerde weg moest om bij dit mooie uitzichtpunt te komen. Het was dus een verrassing toen de weg net geasfalteerd bleek te zijn. De Green River Overlook is een van de weinige plekken in het park waar je de rivier ook daadwerkelijk ziet.
Green River Overlook
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Upheavel Dome
Bij Upheavel Dome is een krater te zien van ruim 460 m diep. Volgens veel geologen is deze krater een ingestorte zoutkoepel. Een andere theorie is dat het gaat om een krater van een meteoriet. Het pad omhoog was aan het eind alleen nog met hoopjes stenen aangegeven en voerde over allerlei steile rotsen. Tot de eerste uitzichtpunten is het goed te doen.

Upheavel Dome
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
De volgende foto is gemaakt op de terugweg van Upheavel Dome naar de auto. Te zien is de rots die Whale Rock heet. Deze ligt direct naast Upheavel Dome. Je kunt bij Whale Rock een trail doen die mooi uitzicht op Upheavel Dome oplevert.
Whale Rock
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
De laatste korte stop in het park was bij de Holeman Spring Overlook. Je hoefde in feite niet eens uit de auto voor dit fantastische uitzicht.
Holeman Spring Overlook
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Daarna zijn we teruggereden naar het bezoekerscentrum. We hadden nog een paar Subway-broodjes in de tas en met een flesje koud drinken zou dat nog een lekkere picknick worden. Vol goede moed op naar de automaat, geld erin gooien en vervolgens.... niets! Dat ding was stuk. Op die manier wordt zo'n automaat toch een soort fata morgana. Uiteraard was het allemaal niet echt dramatisch want in het bezoekerscentrum kon je ook wat krijgen.

Dag 18: Canyonlands NP (deel 1)

2008-08-23T01:00:00.000-07:00

Canyonlands NP
Het Canyonlands NP bestaat uit drie gedeeltes die niet door wegen met elkaar verbonden zijn. Je moet er dus helemaal omheen rijden om in een ander stuk te komen. Wij hebben alleen het Islands in the Sky deel gedaan. Zelfs voor dat deel hebben we al anderhalve dag moeten uittrekken. De eerste dag zijn we zelf met de auto door het park gaan rijden en hebben we de door de Green River en Colorado River uitgesleten kloven vooral van bovenaf gezien. De dag erna hebben we 's ochtends een boottocht over de Colorado River gemaakt.

Islands in the Sky - Shafer Canyon Overlook
De eerste stop was bij het bezoekerscentrum. In vergelijking met de andere parken tijdens de reis stelde dit niet veel voor. Ze waren wel aan het bouwen, dus wie weet staat er binnenkort een heel mooi bezoekerscentrum. Direct na het bezoekerscentrum kom je bij de Shafer Canyon Overlook.

Shafer Canyon
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Je moest over een smalle richel lopen om op de plaats te komen waar Arjan staat.

Shafer Canyon
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Halsbandleguaan
De felgekleurde halsbandleguaan is een van de meest voorkomende hagedissen in dit gebied. Het zijn met een lengte van zo'n 25 tot 30 cm ook de grootste hagedissen die in Canyonlands voorkomen. Wij hebben echter alleen een paar kleine exemplaren gezien die bovendien voor ons veel te snel waren om op de foto vast te leggen. De foto hieronder is van een ansichtkaart die we hebben gekocht.

Halsbandleguaan
Mesa ArchDe Mesa Arch biedt een mooi doorkijkje naar de canyonlands. Canyonlands NP is veel minder druk dan het Arches Park en de wandelpaden zijn dan ook wat minder ontwikkeld. Op de meeste plaatsen geven hoopjes stenen aan waar je moet lopen.

Trail naar Mesa Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Mesa Arch kan zeker qua uitzicht concurreren met de mooiste bogen van Arches NP.

Mesa Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Voor de volgende twee foto's zijn we even naast de boog gaan staan.Bij Mesa Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Buck Canyon Overlook
Je rijdt en loopt in dit park van het ene uitkijkpunt naar het andere en raakt steeds weer overdonderd door de prachtige vergezichten.

Buck Canyon Overlook
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Grand View Point
Voor veel bezoekers het hoogtepunt van het park. Maar dat heeft misschien ook wel te maken met het feit dat dit uitkijkpunt aan het eind van de weg in dit deel van Islands in the Sky ligt.

Grand View Point
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Het is verbazingwekkend hoe er in dit droge gebied toch nog allerlei dieren en planten zijn die weten te overleven. Zoals dit 'bonsaiboompje' in een rotsspleet aan de rand van een diepe afgrond. Bonsaiboompje

De volgende twee foto's laten zien hoe scherp de overgangen zijn tussen de verschillende lagen in het landschap.

Grand View Point
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Hagedis
De hagedis van de foto hieronder is de grootste die we zijn tegengekomen. Net als de meeste andere dieren zocht dit beest een plekje in de schaduw op.
Hagedis

Dag 17: Arches NP (deel 3)

2008-08-22T03:00:00.000-07:00

Landscape Arch
Aan het eind van de geasfalteerde weg in Arches NP begint de trail naar onder andere de beroemde Landscape Arch. Bij de parkeerplaats is een kraan en dat is tevens de enige plek in dit deel van het park waar je water kunt krijgen. De wandeling naar Landscape Arch was nogal zwaar, vooral door de hitte.
Trail naar Landscape Arch
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
De foto hieronder was de enige plek waar je even in de schaduw kon zitten.

Landscape Arch is met 93 meter waarschijnlijk de langste natuurlijke boog ter wereld. De boog ligt links van het pad en opvallend is dat je hem pas heel laat ziet. Hij valt pas op als je er echt onderdoor kunt kijken. Persoonlijk vind ik dit de mooiste boog van het park. Op de foto's hieronder is te zien hoe dun deze boog op een aantal plekken is. Vroeg of laat zal de boog instorten. Dat is het lot van alle bogen in dit park. Door de erosie ontstaan er overigens ook nog steeds nieuwe bogen in het park.
Landscape Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Double O Arch
Een stukje verder op het pad, maar wel al zichtbaar vanaf Landscape Arch is Double O Arch.
Double O Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Hieronder nog een laatste foto van dit deel van het park.
Terug naar de parkeerplaats
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Zelden zo genoten van de airco in de auto dan na de wandeling bij Landscape Arch.
Sand Dune Arch
Dit is misschien niet de meest indrukwekkende boog van het park maar hij heeft twee grote voordelen ten opzichte van de beroemdere bogen. Het is een korte wandeling en er is volop schaduw. Erg dikke mensen kunnen deze boog niet bezoeken. Je moet door een hele smalle spleet tussen twee rotswanden.
Trail bij Sand Dune Arch
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Een klein stukje lopen door het zand met hier en daar een obstakel en je komt bij de boog.
Trail bij Sand Dune Arch
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
De boog zelf zit nogal verstopt en is vrij laag. Op de eerste foto is de boog te zien vanaf de kant waar je hem benaderd. Op de tweede foto is de boog beter te zien. Voor dit plaatje moet je er even onderdoor lopen. Op de foto's lijkt het erg rustig, maar dat is slechts schijn. Er liepen hier een paar erg luidruchtige gezinnetjes rond.
Sand Dune Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Zelfs de dieren lieten het op deze hete dag grotendeels afweten. De hagedis hieronder had een plekje in de schaduw opgezocht. Hagedis in de schaduw
Er stonden op deze plek zowaar een paar bomen en struiken die voor een beetje schaduw zorgden. Groene oase bij Sand Dune Arch

Een splitsing van het pad leidt naar de Broken Arch.

Broken Arch
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
We zijn daarna teruggereden en hebben halverwege een afslag genomen naar het gedeelte dat Windows Section heet. De eerste stop gaf uitzicht over de zogenaamde Garden of Eden. Uit de verhalen had ik daar een heel ander beeld van.
Garden of Eden
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
The Windows Section
Op de eerste foto hieronder zie ja al dat je hier diverse bogen kunt zien. In dit gebied zit in elke rots wel ergens een opening. Sommigen hebben een naam, andere zijn zo klein dat ze nog geen naam verdienen. Met name op de tweede foto lijkt het net alsof je door een raam kijkt.

Windows Section
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Hieronder een van de naamloze gevallen.

Naamloos
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Double Arch
De naam zegt het al, een dubbele boog. Vooral op de tweede foto is dat duidelijk te zien. In de eerste boog zit ook nog een smalle opening. Als die doorgroeit heet deze boog over 1000 jaar misschien wel Triple Arch.

Double Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Na de Windows Section zijn we teruggereden naar het bezoekerscentrum en daarna naar Moab. Ben je hier in de buurt, sla Arches NP dan niet over. Wij hebben al veel national parks bezocht in de VS en dit is een van de mooiere. Hoewel er op de foto's nauwelijks andere toeristen zijn te zien moet je er wel rekening mee houden dat dit een vrij druk park is. Het vereist enig geduld om te voorkomen dat er hele families op je foto's staan. Als je al die kinderen ziet klimmen op die bogen dan kun je inderdaad alleen maar concluderen dat wij rechtstreeks van de apen afstammen.
In Moab was die week een bijeenkomst van een Hells Angels achtige club. Er was erg veel politie op de been, maar het is wel rustig gebleven. Het enige wat je er van merkte was dat er in de restaurants nogal ruig volk zat die halve koeien zaten op te peuzelen. En natuurlijk veel motoren op de weg.

Dag 17: Arches NP (deel 2)

2008-08-22T02:00:00.000-07:00

Kleuren
Rijdend door het park zie je het landschap steeds van kleur veranderen. Hieronder een paar foto's waarop dat te zien is.

Kleurrijk landschap in Arches NP
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Delicate ArchDelicate Arch is waarschijnlijk de beroemdste boog in het park. Deze niet zo heel grote boog staat bovenop een heuvel. Er zijn twee wandelpaden. Via de moeilijke route kom je bij de boog en kun je er onder gaan staan. Maar het is wel een zware klim met weinig schaduw en dat bij een temperatuur die zomers al snel boven de 35°C ligt. Bij een parkeerplaats een klein stukje verderop begint een wandelpad dat je naar een plek brengt met mooi uitzicht op Delicate Arch. Ook dat is nog een behoorlijke klim. Wij hebben voor de tweede optie gekozen. Voor ons was de overweging dat we maar één dag voor dit park hadden uitgetrokken en de zware wandeling zou een flink deel van de tijd opslokken.
Delicate Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Op de tweede foto lijkt het alsof je zo door kunt lopen naar de boog. Dat is echter niet het geval. Er zit nog een flinke kloof tussen de plek waar de foto is gemaakt en Delicate Arch. Hieronder nog een paar foto's gemaakt tijdens de wandeling bij Delicate Arch. De tip moge duidelijk zijn. Kijk ook af en toe achterom.

Uizicht tijdens de wandeling naar het uitkijkpunt voor Delicate Arch
Daarna hebben we onze weg door het park vervolgd in de richting van het eindpunt van de weg door het park. Na een korte fotostop onderweg zijn we doorgereden naar Skyline Arch.

Fotostop
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Skyline Arch
Hier kun je stoppen voor een korte trail. Het is een mooie boog en een eenvoudige wandeling. Mooi meegenomen bij de ruim 40°C die we die dag hadden.

Skyline ArchTrail bij Skyline Arch
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.comOp de foto met de dode boom is de hitte bijna te voelen. Sommige mensen halen hun vakantiekick uit de afmattende wandeltochten die naar dergelijke mooie plekken leiden. Voor die mensen heeft dit park zeker veel te bieden. Wij vinden het wel lekker als de auto met daarin de gekoelde drankjes niet te ver weg staat. De wandelingen die wij doen zijn vrijwel altijd korter dan 10 km. En onder deze omstandigheden eerder 3 km.

Dag 17: Arches NP (deel 1)

2008-08-22T01:00:00.000-07:00

Allereerst kwamen we in Moab langs een muurschildering met een enorme spin. Muurschildering

Tijdens onze vakanties verzamelen we ook altijd verkeersborden die waarschuwen voor dieren die in Nederland (in het wild) niet voorkomen. Bij de ingang van het Arches NP stond een bord voor het dikhoornschaap.
Verkeersbord dikhoornschaap

Arches National ParkArches NP bevat het grootste aantal natuurlijke bogen ter wereld. Dit woestijnpark heeft echter meer te bieden, grote spitse rotsformaties en balancerende rotsen bepalen mede het gezicht van dit park. Het is niet zo'n heel groot park, maar je hebt toch wel een dag nodig om een aantal hoogtepunten te zien. Voor de belangrijkste bogen moet je nog flinke stukken lopen omdat ze niet direct aan de weg liggen. Bovendien kan het in de zomer erg heet zijn. Tijdens de wandelingen is er nauwelijks schaduw en er is maar op een paar plekken water te krijgen. Bezoekerscentrum

Park Avenue
Na het bezoekerscentrum gaat de weg steil omhoog. De eerste stopplaats is bij Park Avenue. Dit stuk is genoemd naar de straat in New York vanwege de wolkenkrabberachtige monolieten die er staan.

Park Avenue
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
De bogen waar het park om bekend staat zul je hier nog niet aantreffen. Wel soms bizarre vormen van opeengestapelde stukken rots.

Park Avenue
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Courthouse Towers
Vervolg je na Park Avenue de weg dan rijdt je er min of meer aan de zijkant omheen. De volgende stopplaats is Courthouse Towers. Dit is in feite het uiteinde van Park Avenue. De rotsformaties hebben hier weer prachtige namen. Op de eerste foto hieronder 'Sheep Rock'. Meestal zijn de namen nogal vergezocht, maar hier valt inderdaad wel een schaap van te maken. Hoewel het natuurlijk net zo goed een bizon kan zijn.
Sheep Rock Three Gossips
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Er staan hier ook een paar enorme muren van steen. Op de eerste foto hieronder Arjan bij de 'Tower of Babel'. Op de tweede foto probeert de zon tevoorschijn te komen achter 'The Organ'.
Tower of Babel The Organ
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Balanced RockElk park in dit deel van de Verenigde Staten heeft wel een Balanced Rock. Arches blijft daarin niet achter. In dit geval kon je er helemaal omheen lopen. Bekijk je de rots van verschillende kanten dan wordt het alleen maar onwaarschijnlijker dat dit niet meteen instort.
Balanced Rock
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 16: Salt Lake City - Moab

2008-08-21T03:17:00.000-07:00

Scenic Byways
In het gebied tussen Salt Lake City en Moab liggen een aantal scenic byways. Bedenk daarbij wel dat elke scenic byway een omweg betekent. Omdat we in de streek rond Moab veel wilden zien hebben we slechts één scenic byway gedaan. De Huntington Canyon Scenic Byway tussen Fairview en Huntington. Het was een mooie route, maar niet heel bijzonder.

Huntington Canyon Scenic Byway
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Het landschap zou in de loop van de dag sterk van uiterlijk wisselen. De eerste stop, op de foto hierboven, gaf nog groene heuvels te zien. Later zou het een kaal woestijnlandschap worden.US 191
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

De US 191 is een nogal drukke weg door een totaal verlaten gebied. Zo'n 100 km zonder dorpje of zelfs maar een tankstation.

US 191
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Even dachten we een tankstation tegen te komen, maar dat was slechts schijn. Het was gesloten, met hekken afgezet en er lagen een heleboel lama's. Een nogal bizar tafereel.

Lama's

Het laatste stuk voor Moab werd het landschap steeds ruiger en kleurrijker.

Via de I 70 en de US 191 naar Moab
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Voordat we naar ons hotel in Moab gingen, waar we vier nachten zouden blijven, hebben we nog een omweg gemaakt naar het Dead Horse Point. Dit ligt aan een zijweg van de weg naar Canyonlands NP. De weg ernaar toe leverde al een paar erg mooie uitzichtpunten op.

Onderweg naar Dead Horse Point
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dead Horse Point
Het Dead Horse Point State Park is een klein, hooggelegen park dat vooral bekend is vanwege het schitterende uitzicht over de 600 meter lager gelegen Colorado River die daar met een grote bocht om een rotsplateau heendraait. Buiten dit spectaculaire uitkijkpunt heeft het park niet veel te bieden. Er is een bezoekerscentrum en er zijn een aantal niet al te lange wandelingen die je kunt doen.

Het uitkijkpunt is een omweg waard. Vroeger werden wilde paarden door cowboys naar dit punt gedreven, waana de smalle doorgang met een hek werd afgesloten. De beste paarden werden getemd, de overige paarden werden gewoonlijk weer vrijgelaten. Volgens een oude legende is het één keer voorgekomen dat de opgesloten paarden bovenop het rotsplateau aan hun lot werden overgelaten; de beesten stierven door een gebrek aan water. Het park dankt haar naam aan dit gruwelverhaal.

Dead Horse Point
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Een paar dagen later hebben we een boottocht gedaan op de Colorado River en we zijn toen langs dit punt gevaren.
Hieronder nog een paar dieren die we hier hebben gezien. De hagedis heb ik niet kunnen terugvinden in ons dieren en plantengidsje. Dat betekent dat hij er niet in staat of dat het het vrouwtje is van een soort waarvan de mannetjes er heel anders uitzien.

HagedisRaaf

De foto's hieronder hebben we bij het bezoekerscentrum gemaakt. We kwamen daar vlak voor sluitingstijd aan en ze zaten de dagopbrengst al te tellen. Met zichtbare moeite lukte het de ranger om ons nog vriendelijk te woord te staan. Op de eerste foto heb ik geprobeerd om een beetje de diepte te vangen. De smalle witte streep is een weg waar iemand met goede ogen een auto kan zien rijden.

Dead Horse Point
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

We zijn hierna doorgereden naar Moab. Dit is een toeristisch stadje dat voor veel mensen als uitvalsbasis dient voor de nabijgelegen nationale parken, Arches en Canyonlands.

Dag 15: Jackson - Salt Lake City

2008-08-20T10:47:00.000-07:00

Qua afstand was dit de langste dag, maar het was goed te doen. We waren op tijd vertrokken en het was een mooie route. Er waren wel relatief weinig plekken om langere tijd te stoppen. Het eerste stuk ging door het dal van de Snake River. Daarna ging het omhoog over de Salt River Pas tot ruim 2300 m. Top van de Salt River Pass

Bear Lake
Daarna voerde de route langs het Bear Lake dat deels in Idaho en deels in Utah ligt. Omdat we maar een klein stukje door Idaho reden hebben we hier drie staten in een uur bezocht. Maar Idaho hebben we nog even laten rusten tot een volgende reis.
Het was erg mooi weer en er was erg weinig te beleven bij het Bear Lake. Het was een State Park waar je $8 dollar voor moest betalen, maar het is van een andere orde dan de andere State Parks die we hebben gezocht. Het is geen natuurpark waar je uren verblijft. Je kunt er wel zwemmen en met je boot het water op. Wij hebben alleen een paar foto's gemaakt en zijn daarna doorgereden naar het volgende State Park.

Bear Lake
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Antelope Island
Dit eiland in het Great Salt Lake vlakbij Salt Lake City is vooral bekend vanwege de vele wilde dieren die er leven. Antelope Island is via een 11 km lange weg met het vasteland verbonden.
Weg naar Antelope Island
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.comHieronder een zoutstrand op Antelope Island. Alleen de Dode Zee is zouter dan het Great Salt Lake. Strand op Antelope Island
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Filmset op het eiland
Op het eiland waren ze een film aan het opnemen. Het was nogal merkwaardig dat ze precies op een kruispunt stonden waar alle auto's langskwamen. We zijn er drie keer langsgereden maar hebben geen bekende filmsterren kunnen spotten. Er stonden een heleboel als romein verklede figuranten zich enorm te vervelen. We hebben de titel van de film kunnen achterhalen: 301: The Legend Of Awesomest Maximus. Het is een film uit de National Lampoon's serie. Het romantische idee van het maken van een Hollywoodfilm werd wel behoorlijk onderuitgehaald op deze manier.

Filmset op Antelope Island
Gaffelbokken en bizons
De meeste mensen bezoeken het Antelope State Park voor de beesten. We zijn een route gaan rijden op het eiland en kwamen al snel bij de eerste bizons en gaffelantilopen.
Bizons en gaffelbokken
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Een aantal kilometers verderop stond een grote kudde bizons op het strand. Het is nogal opvallend dat ze deze plek opzochten bij het extreem zoute water.

Bizons aan het strand
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Salt Lake City
Salt Lake City is met 181000 inwoners niet veel groter dan ons thuishonk Nijmegen. De stad is vooral bekend vanwege de mormonen die hier hun belangrijkste tempel en kantoren hebben staan. Wij hadden slechts één overnachting gepland in deze stad en daar kregen we geen spijt van. We hebben er 's avonds een tijdje rondgelopen en het was er een dooie boel. In tegenstelling tot wat we gewend waren in Amerika was het personeel in het hotel lomp en onvriendelijk. We hebben gegeten bij een restaurant van de keten 'Olive Garden'. Een paar jaar eerder hebben we bij 'Olive Garden' op Times Square in New York gezeten. In Amerika staat het een beetje bekend als een burgertrutten restaurantketen maar ik moet eerlijk bekennen dat wij het er eigenlijk best wel goed vonden.

Mormonen tempel
We zijn ook nog langs de mormonentempel gelopen. Als het echt donker wordt worden de torens verlicht.

Tempel
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Utah State Capitol
Salt Lake City is de hoofdstad van de staat Utah. Wat het natuurschoon betreft is dit zeker een van de mooiste staten van de VS. In Salt Lake City staat het Utah State Capitol. Net als in Denver (Colorado) opnieuw een state capitol in de stijl van het grote Capitool in Washington.
Utah State Capitol
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 14: Grand Teton National Park

2008-08-19T23:47:00.000-07:00

Teton Range
De eerste dag in het Grand Teton National Park hebben we vrijwel alle foto's met veel tegenlicht moeten maken. Dat heeft het vreemde effect dat de bergen veel verder weg leken dan ze in werkelijkheid waren. De volgende ochtend zag het er heel anders uit.

Teton Range Teton Range
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Jenny Lake
Rond het Jenny Lake ligt een wandelpad. Je kunt ook de helft lopen en dan met een bootje terug. Het is een erg drukke route, maar wel een mooi stuk om te lopen. Door de drukte is de kans om hier allerlei dieren te spotten niet zo groot.
Jenny Lake Vlinder bij Jenny Lake
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Louisiana-tangareIn een boom langs het wandelpad troffen we deze kleurrijke vogel aan. Deze vogel die in het Engels western tanager heet komt vrij veel voor in dit gebied. In de boom zit links het mannetje en rechts het vrouwtje.
Louisiana-tangare
Hieronder nog een paar impressies van de wandeling rond het meer. Wandelpad bij Jenny Lake
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Hidden Falls
Deze waterval zat inderdaad behoorlijk verstopt. Je moest een flink stuk klimmen om hem te zien. Je zag het bovendien pas als je er vlakbij was.
Hidden Falls
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
We zijn nog een stuk doorgelopen naar een volgend uitkijkpunt. Het pad werd hier zo steil en zwaar dat we niet meer verder zijn gelopen. Deze plek was voor veel mensen het eindpunt.
Jenny Lake
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Mantelgrondeekhoorn
Waar veel mensen zitten te picknicken tref je meestal ook veel eekhoorns aan. Ook hier was dat het geval. Er leven veel soorten in dit gebied die ook nogal op elkaar lijken. In dit geval gaat het om de mantelgrondeeknoorn. Deze beestjes zijn een stuk kleiner dan de eekhoorns die je in Nederland tegenkomt.

Mantelgrondeekhoorn
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Later die dag hebben we nog een stuk langs de noordoostkant van het Jenny Lake gereden via een eenrichtingsweg.
Jenny Lake
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Tijdens ons verblijf in Grand Teton NP hebben we twee nachten in een hotel in Jackson Hole (ten zuiden van het park) gezeten. Naast het hotel lag een bistro, Rendez Vous dat met afstand het beste restaurant is wat we tijdens de drie weken in Amerika zijn tegengekomen. Het ligt een eind buiten het centrum langs de hoofdweg naar het zuiden. Het is verstandig om even te reserveren want anders moet je nogal lang wachten.

Dag 13: Yellowstone NP - Grand Teton NP (deel 2)

2008-08-18T02:49:00.000-07:00

Grand Teton National Park
Het Grand Teton National Park ligt direct ten zuiden van het Yellowstone Park. De Teton Range is een relatief jonge bergketen en de erosie heeft hier nog niet zo hard toegeslagen. Gevolg: Scherpe spitse toppen.
Bij het bezoekerscentrum bij de ingang van het park zaten weer een paar prairiehonden.
Prairiehond
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Door het park lopen een paar hoofdwegen en enkele kleinere zijwegen. De eerste dag hebben we vooral de oostelijke route gevolgd. De tweede dag de westelijke route die dichter langs de bergen loopt.
Jackson LakeOnze eerste stop was bij Colter Bay Marina bij het Jackson Lake. We hebben hier een wandeling naar Swan Lake gedaan. Het eerste stuk van de wandeling ging langs het meer. Dit leverde fraaie uitzichten op de teton range op.
Jackson Lake
Jackson Lake
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Bij het Swan Lake hebben we in elk geval geen zwanen gezien. Het meertje was bijna helemaal dichtgegroeid.
Swan LakeWandelpad Swan Lake
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Bij vrijwel elke wandeling die je in dit gebied gaat doen staat de waarschuwing dat er beren zitten. Hoewel de kans dat je er een tegenkomt niet zo groot is ben je wel extra op je hoede. Je schijnt voldoende lawaai te moeten maken zodat de beer weet dat je eraan komt en dan gaan ze er blijkbaar vandoor. Je komt in de problemen als je weinig geluid maakt en dan vlakbij de beer komt. Het beest schrikt dan en kan je aanvallen. Vervolgens is de informatie nogal tegenstrijdig als het gaat om de beste tactiek bij een aanval. De ene keer hoor je dat je terug moet vechten, de andere keer dat je juist stil op de grond moet gaan liggen. Gelukkig zijn we alleen de borden tegengekomen.
Signal mountain
Signal Mountain is een berg die ten oosten van de Teton Range ligt. Op de top van de berg kijk je uit over de vallei die niet aan de kant van de Teton Range ligt.
Signal Mountain
Signal Mountain
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Vlinder
Op Signal Mountain zagen we de vlinder die hieronder staat. De Engelse naam is Anise Swallowtail. Wikipedia geeft als Nederlandse naam Papilio zelicaon. Erg Nederlands klinkt dat niet.
Papilio zelicaon
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Kalkoengier
Na Devils Tower was dit de tweede plaats waar we de kalkoengier zagen vliegen. Het was een heel groepje, maar er is er maar een die we redelijk op de foto hebben gekregen. Dit is een veelvoorkomende vogel in dit deel van de VS.
Kalkoengier
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Op vrijwel elke plaats waar je stopt in dit park heb je uitzicht op de Teton Range.

Teton Range
Teton Range met Snake River
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Brokeback Mountain
Net als de meeste andere verhalen van Annie Proulx speelt Brokeback Mountain zich af in Wyoming en in dit geval in het gebied van het Grand Teton NP. De film is grotendeels in Canada opgenomen maar op de filmposter is op de achtergrond de tetonrange te zien. De twee toppen links op de foto met het paraboolvormige dal ertussen is op de filmposter te zien links van het hoofd van Heath Ledger. De foto is gemaakt bij de Snake River Overlook langs de US 191.
De 'Brokeback Mountain toppen'
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Filmposter Brokeback Mountain
© 2005 Focus Features LLC

Dag 13: Yellowstone NP - Grand Teton NP (deel 1)

2008-08-18T01:00:00.000-07:00

West Thumb BasinOp deze dag hebben we het Yellowstone NP via de zuidkant verlaten. In de buurt van de plek waar je de rondweg door het park verlaat om richting Grand Teton NP te gaan ligt het West Thumb Basin aan de oevers van het Yellowstone Lake.
Het was een afscheid in stijl.
Spheora spring Collapsing pool Blue Funnel Spring De diepe Abyss pool Black Pool is niet black
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Geisers aan de rand van het Yellowstone Lake
Een aantal geisers ligt aan de rand van het meer. Helaas hebben we ze niet in actie gezien.

Big Cone Fishing Cone Lakeshore geiser
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Seismograph pool
De kleuren van de bronnen hangen onder andere af van de temperatuur. Bij de Seismograph pool stond de temperatuur aangegeven: 75°C. Lekker badderen is dus geen optie.

Seismograph pool
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Hiermee zijn we aan het eind gekomen van ongeveer drie dagen Yellowstone NP. Ik heb al behoorlijk wat gereist in mijn leven, maar Yellowstone hoort toch echt bij de toppers. Drie dagen is echt het minimum om een beetje een indruk te krijgen van alles wat dit gebied te bieden heeft. Tot slot nog even een blik op de Bluebell pools voordat we doorreizen naar het Grand Teton National Park.

Bluebell pools
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 12: Yellowstone NP: Midway & Lower Geyser Basin

2008-08-17T03:59:00.000-07:00

Midway Geyser Basin
Hoewel dit deel veel kleiner is dan het Upper Geyser Basin bevat het twee van de bekendste en spectaculairste onderdelen van het park: de Excelsior Geyser en de Grand Prismatic Spring.

Excelsior Geyser
De Excelsior Geyser is een van de grootste ter wereld, maar de laatste eruptie dateert van 1985. Vermoedelijk zijn de ondergrondse aanvoerleidingen door de felle uitbarstingen zo beschadigd dat het nu nog slechts een grote hete bron is.
Excelsior Geyser met veel stoom Excelsior Geyser Veel kleuren bij Excelsior Geyser
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Grand Prismatic Spring
Dit is de op één na grootste heetwaterbron ter wereld. Vrijwel alle kleuren van de regenboog zie je terug in deze bron. Tenminste als je van bovenaf kijkt zoals op veel foto's die je in reisgidsen en op internet ziet. Vanaf de wandelpaden bij de bron zie je dat niet omdat de bron op de top van een heuvel ligt en je nooit een compleet uitzicht over de bron hebt. Er schijnt wel vanaf een andere parkeerplaats een wandelpad te zijn naar de heuvels achter de bron. Zeker nu daar alle bomen verbrand zijn levert dat waarschijnlijk beter zicht op.
Ondanks deze beperking toch nog een paar mooie plaatjes.

Grand Prismatic Spring Grand Prismatic Spring Grand Prismatic Spring
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Rode Lynx
Aan de rand van de Grand Prismatic Spring troffen we voetsporen van een beest aan. Er leven in dit gebied twee beesten met een dergelijke voetafdruk, de poema en de rode lynx. Voor een poema leken de afdrukken wat klein. We gokken dus maar op de rode lynx.
Voetsporen rode lynx
Rode Lynx
Foto van JosteinBrattland op Panoramio.com

Op de foto's hieronder nog enkele impressies van het Midway Geiser Basin.
Geiser in Midway Geyser Basin Turquoise pool Midway Geyser Basin
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Firehole Lake Drive
Deze weg is een aftakking van de grote rondweg door het Yellowstone park. De belangrijkste attractie is de Great Fountain Geyser. Dit is een van de geisers waarvan de erupties vrij goed te voorspellen zijn. Wij waren er op een moment met een vrij grote kans op een uitbarsting. In het begin gebeurde er niets, daarna kwam er behoorlijk wat water en stoom uit de grond. We hebben echter geen idee of we nu een echte uitbarsting hebben gezien of dat dit slechts een kleiner tussendoortje was.
Great Fountain Geyser in rust Eruptie Great Fountain Geyser
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
White Dome Geyser
Op de laatste foto is te zien dat op de achtergrond nog een andere geiser actief werd toen we bij de Great Fountain Geyser zaten. Dat is de White Dome Geyser.
White Dome Geyser
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Geelbuikmarmot
Bij een van de cabins van Old Faithful zagen we 's avonds deze geelbuikmarmot rondscharrelen.
Geelbuikmarmot
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 12: Yellowstone NP - Upper Geyser Basin (deel 2)

2008-08-17T02:03:00.000-07:00

Grand Geyser
Het stuk ten noorden van Geyser Hill hebben we dezelfde ochtend gedaan. De Grand Geyser is de grootste min of meer voorspelbare geyser te wereld. Hij schijnt zo ongeveer elke dag wel één of twee keer uit te barsten. Helaas waren we er op het verkeerde moment.
Grand Geyser
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Beauty Pool en Chromatic Spring
Twee kleurrijke bronnen die met elkaar zijn verbonden. Stijgt het water in de Beauty Pool, dan daalt het in de Chromatic Spring.
Beauty Pool Chromatic Spring
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Giant Geyser
Na een lange periode van inactiviteit is deze geiser de laatste jaren weer redelijk actief. In 2007 waren er 50 uitbarstingen. De erupties zijn spectaculair omdat het water tot wel 76 m hoog komt. Ze duren ongeveer een uur. Helaas hadden we in dit deel van het Upper Geyser Basin weinig geluk met de geisers.
Giant Geyser
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Grotto Geyser
Deze geiser heeft onregelmatige uitbarstingen die urenlang kunnen duren. Erg opwindend is het niet. Het water spuit slechts enkele meters omhoog.
Grotto Geyser
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Aan het eind van het pad ligt de Morning Glory Pool. Dit was lange tijd een van de hoogtepunten van dit gebied. Doordat de bezoekers munten en andere rotzooi in de poel gooiden is de zaak verstopt geraakt en schijnt hij een groot deel van zijn aantrekkingskracht verloren te hebben. Ik weet niet of we er verstandig aan hebben gedaan, maar wij hebben de Morning glory poel daarom overgeslagen. Via de Daisy Geyser groep zijn we naar het Black Sand Basin gelopen.

Daisy Geiser groep
Dit zijn drie geisers. We hebben hier weinig actie gezien, behalve dan de slang die voor ons het pad overstak. Het is zeker niet het mooiste stuk van het Upper Geyser Basin. Maar zelfs dat levert nog een foto zoals hieronder op.
Daisy Geyser
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Black Sand BasinDit kleinere stuk van het Upper Geyser Basin ligt aan de Iron Spring Creek, aan de andere kant van de rondweg door het park. Vanaf de Daisy geiser loopt er een pad naar Black Sand Basin. Er zijn een paar mooie warmwaterbronnen, zoals de Emerald Pool en Opalescent Pool.
Emerald Pool Opalescent Pool
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

De kleine Cliff geiser hadden we bijna over het hoofd gezien. Maar we waren er amper voorbij gelopen toen er een (kleine) eruptie begon. De geiser schijnt veel hoger te kunnen dan wat wij hebben gezien.

Cliff geiser
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Erg mooie kleuren zie je bij het Sunset Lake.
Sunset Lake
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Op de laatste foto van het Black Sand Basin hebben de stromingen tot een serie strepen in verschillende kleuren geleid in de richting van de Iron Spring Creek.
Iron Spring Creek
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Tot zover het Upper Geyser Basin. In de volgende bijdrage komt het Midway Geyser Basin aan bod met onder andere de Grand Prismatic Spring.

Dag 12: Yellowstone NP - Upper Geyser Basin (deel 1)

2008-08-17T01:11:00.000-07:00

Upper Geyser Basin
In het Upper Geyser Basin treffen we meer dan de helft van alle actieve geisers ter wereld aan. Old Faithful is één van deze geisers. De overzichtsfoto hieronder geeft aan hoe hier alles staat te pruttelen en stomen.
Gedetaillerde kaart van dit gebied.

Upper Geyser Basin
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Geyser Hill
We hebben 's morgens vroeg, voordat de bussen met toeristen kwamen de wandeling bij Geyser Hill gedaan. Dit is het gedeelte direct achter Old Faithfull. Een uitgebreide (Nederlandstalige) beschrijving van de wandelingen in Yellowstone, en dus ook van het Upper Geyser Basin, is te vinden op de site van USA4ALL.

Anemone Geyser
Dit kleine geisertje komt elke zeven minuten tot leven. De eerste foto laat de geiser in rust zien, de tweede op een niet erg indrukwekkende volledige uitbarsting.
Anemone Geyser
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Beehive Geyser
De beehive geiser komt onregelmatig tot leven. Soms zitten er enkele uren tussen twee uitbarstingen, soms ook maanden. Wij hadden het geluk om de beehive geiser in werking te zien.
We moesten er wel even naartoe hollen. Vandaar dat de foto van de geiser in rust wel van dichtbij is en de andere foto's niet.
Beehive Geyser in rusttoestand
Beehive Geyser in actie
Beehive Geyser met regenboog laag bij de grond
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

In dit gedeelte van Yellowstone ook weer een aantal mooie kleurrijke bronnen. Hieronder enkele voorbeelden.
Heldere diepe bron Doublet Pool
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Giantess Geyser
Een geiser die maar een paar keer per jaar werkt. Het schijnt heel spectaculair te zijn. Maar bij een bezoek van slechts één of twee dagen aan dit gebied zul je lang niet alle geisers in werking zien. Wat rest is een kegel met een rookpluimpje.
Giantess Geyser
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Castle Geyser en Crested Pool
Net buiten het Geyser Hill gebied liggen de Castle Geyser en de mooie Crested Pool. Castle Geyser is waarschijnlijk de oudste geiser in het park. Vandaar de hoge kegel waaruit water en stoom komen. Crested pool is een bron die vaak volop staat te koken. Wij hadden het geluk dat het water op het moment dat wij er stonden blijkbaar net iets minder heet was. Daardoor kon je er diep inkijken.
Castle Geyser Crested Pool
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Hieronder nogmaals het Geyser Hill gebied met een aantal foto's.

Dag 11: Mammoth Hot Springs - Old Faithful (deel 3)

2008-08-16T03:06:00.000-07:00

Dierarme dag
Afgezien van een paar herten hebben we op deze dag geen dieren gezien onderweg. Misschien kwam het door de drukte in het gebied. Vooral als je in de buurt komt van Old Faithful is het in het hoogseizoen erg druk.

Herten op eilandje in Firehole river
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Old FaithfulOld Faithful is de best voorspelbare van de grote geisers in het park. Er zit steeds ongeveer 80 minuten tussen twee uitbarstingen. In het bezoekerscentrum hangt een lijstje met de verwachte tijdstippen waarop Old Faithful en enkele andere grote geisers in de buurt tot uitbarsting komen. Er wordt een marge aangehouden van 10 minuten bij Old Faithful tot 2 uur bij sommige andere geisers.
Old Faithful op een rustig moment
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Aan de kant van het bezoekerscentrum staan banken waarop je de uitbarstingen kunt afwachten. Je kunt ook op de veranda van het restaurant op een schommelstoel gaan zitten. Heb je geen zin in de drukte, loop dan even om de geiser heen. Aan de andere kant staat bijna niemand.
Hieronder is een uitbarsting in een aantal stappen te zien.

Old Faithful
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Onze cabin lag op slechts 2 minuten lopen van de geiser. We hebben de rest van deze dag een beetje rustig aan gedaan. Een beetje lezen, nog een paar keer naar Old Faithful gaan kijken en 's avonds in een van de restaurants gegeten. In de winkels en de restaurants heeft iedereen op zijn naambordje staan uit welke staat hij komt. Vooral in de horeca werken veel Oost Europese studenten. Met name in de snackbar is de service vergelijkbaar met Oost Europa in de communistische tijd. In het restaurant kun je bizon eten.

Dag 11: Mammoth Hot Springs - Old Faithful (deel 2)

2008-08-16T02:31:00.000-07:00

Na het bezoek aan de Mammoth Hot Spring terrassen zijn we vertrokken naar de volgende plek met veel thermische activiteit, het Norris Geyser Basin. De thermische activiteit in Yellowstone beperkt zich overigens niet tot deze hoogtepunten. Hieronder een kleine bron ergens langs de weg. Bron langs rondweg

Roaring MountainEen paar kilometer voor het Norris Geyser Basin ligt Roaring mountain, een heuvel waar op allerlei plekken stoomwolken uit komen.
Roaring Mountain
Detail Roaring Mountain

Norris Geyser Basin
Dit is het gebied met de heetste ondergrond van het park. Het is ook niet voor niets dat er overal waarschuwingsborden staan die je ervan moeten weerhouden om buiten de aangegeven wandelpaden te gaan. Om sommige plaatsen is de ondergrond zo onstabiel dat je er zomaar doorheen kan zakken en in kokend water terecht kunt komen. Hete voeten

Het Norris Geyser Basin bestaat uit twee delen. Het Back Basin met als beroemdste attractie de steamboat geyser. Het kleinere tweede deel is het Porcelain Basin. Heb je weinig tijd, doe dan alleen de laatste. De steamboat geiser doet het bijna nooit en de kleurenpracht van het Porcelain Basin is echt mooier dan die van het Back Basin. Wij hadden ruim voldoende tijd gereserveerd om beide stukken te doen.

Back Basin
Komend vanaf de ingang kom je eerst bij de Emerald Spring.
Emerald Spring
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Daarna kom je bij de Steamboat Geyser. Dit is de grootste werkzame geiser ter wereld en bij een uitbarsting komt het water soms wel tot 125 m hoog. De kans om dat mee te maken is klein. Soms zitten er jaren tussen dergelijke uitspattingen van de geiser. Een beetje activiteit is er altijd wel te zien.
Steamboat Geyser
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Nog enkele foto's van het Back Basin
Back Basin
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Porcelain Basin
Op de eerste foto een fumarole aan het begin van het wandelpad. Ernaast is ook een actieve geiser. Op de tweede foto zijn beiden van een afstandje te zien.
Porcelain Basin
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Op de eerste foto hieronder het Porcelain Basin van een afstandje. De tweede foto is gemaakt bij het begin van de wandelroute. Hierop is goed te zien op hoeveel plaatsen er stoomwolkjes opstijgen en ook de vele kleuren zijn zichtbaar.

Porcelain Basin
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
En nog een laatste foto van dit gebied met een kleurrijk stroompje midden in het Porcelain Basin.
Porcelain Basin
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 11: Mammoth Hot Springs - Old Faithful (deel 1)

2008-08-16T01:19:00.000-07:00

Lower Terraces
In dit direct aan de rondweg gelegen deel van de 'Terraces' kun je via een houten wandelpad langs de bronnen en terrassen lopen. Het zijn veel trappen, maar het is goed te doen.

Mammoth Hot Springs Terrassen
We zijn deze dag begonnen met de Mammoth Hot Springs terrassen die al vanaf het hotel waren te zien. Bij het begin van het wandelpad stond de Liberty Cap. Een kegel die is overgebleven van een niet meer werkende bron.

Liberty Cap
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Palette Spring
Een klein stukje verderop kom je bij de terrassen van de Palette Spring. In dit gebied ontstaan nog steeds nieuwe bronnen, terwijl oude uitgewerkt raken. Bij Palette Spring was in augustus 2008 niet veel activiteit waar te nemen. De stukken die droog stonden zagen er nogal grauw uit. De delen waar nog wel water stroomde waren wel erg mooi om te zien.
Palette Spring
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Main Terrace
Het Main terrace stond grotendeels droog. Slechts hier en daar waren er een paar kleine bronnen te zien. Bij deze bronnen zag je wel meteen de kleuren die zo kenmerkend zijn voor de bronnen in het Yellowstone park.
Main Terrace
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Canary Spring
In 2008 was dit met afstand het mooiste deel van de terrassen bij Mammoth Hot Springs. De foto's spreken voor zich.
Canary Spring
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Mammoth Hot Springs
Vanaf de terrassen heb je uitzicht op het dorpje met het hotel als meest prominente gebouw. Mammoth Hot Springs
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.comUpper Terrace Drive
De naam geeft het al aan. Dit hoger gelegen en minder spectaculaire deel van de terrassen doe je met de auto. Onderweg zijn er een paar plekken waar je kunt stoppen.
Orange Spring Mouth
Dit ziet er heel anders uit dan de andere terassen. Hier is een heuveltje ontstaan. Op de tweede foto is de plek bovenop de heuvel te zien waar het water uitkomt dat vervolgens langs de heuvel, terrassen, omlaagstroomt.
Orange Spring Mound
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Aan het eind van de route kom je nog bij het Angel Terrace.

Angel Terrace
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 10: Cody - Mammoth Hot Springs (deel 3)

2008-08-15T03:29:00.000-07:00

Hayden Valley
Hayden Valley in het oosten van het park is de ideale plek om dieren te zien. Zelfs midden op de dag hebben we er bizons, enkele pelikanen en ganzen en op grote afstand zelfs een Amerikaanse zeearend gezien die ondanks zijn naam ook bij rivieren en meren voorkomt.
Door hun omvang en aantal waren de bizons het meest nadrukkelijk aanwezig.
Hayden ValleyZeearend op eilandje
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Een grote kudde bizons stond verspreid over beide kanten van de weg.
Bizons
M eer foto's Hayden Vall ey
Grand Canyon of the Yellowstone
Deze veelkleurige canyon is uitgesleten door de Yellowstone river. Doordat het vulkanisch gesteente relatief zwak is gaat de erosie hier veel sneller dan op andere plaatsen. De kloof is de afgelopen 10.000 jaar ongeveer 15 meter dieper geworden. In 2008 was de weg aan de noordkant van de kloof afgesloten. We hebben dus alleen de zuidkant kunnen doen. Het gevolg was dat het daar erg druk was.

Grand Canyon of the Yellowstone
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Tower Fall
Bij Tower Fall zijn een aantal kleinere watervallen en stroomversnellingen in de Yellowstone river te zien.

Tower Fall
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Gaffelbokken in Yellowstone
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Mammoth Hot Springs Hotel
De overnachtingsmogelijkheden in het Yellowstone National Park zijn nogal beperkt, en zeker in het hoogseizoen zit alles vol. Omdat we er zeker van wilden zijn dat we in het park konden blijven, en dus niet onnodig veel kilometers hoefden te rijden, hadden we ver van te voren alles vastgelegd. De hotels in het park zijn prima, maar het is wel wat soberder dan in de rest van het land. Van het hotel in Mammoth Hot Springs hadden we het idee dat het ooit een chique hotel was. Inmiddels was het wel een beetje vergane glorie. Bekijk je het van de positieve kan dan noem je dat geloof ik sfeervol en karakteristiek. Mammoth Hot Springs Hotel
Veel bizons
Ganzen in Hayden Valley
Pelikanen
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 10: Cody - Mammoth Hot Springs (deel 2)

2008-08-15T02:13:00.000-07:00

Yellowstone Lake
Het Yellowstone Lake is het is het grootste bergmeer van Noord-Amerika boven de 2500m. Soms kost het wat extra toevoegingen, maar uiteindelijk is in Amerika alles het grootste van iets. In het Yellowstone park zijn ook regelmatig bosbranden. Op veel plekken zijn dan ook zwartgeblakerde boomstammen te zien zoals op de foto's hieronder.

Yellowstone Lake
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.com

Grizzly beer
Een klein stukje verderop stond een aantal auto's langs de weg. In de national parks is dat meestal een teken dat er beesten in de buurt zijn. Voor de zekerheid dus maar even gestopt en in dit geval ging het om een grizzly beer die een stuk lager tussen de bomen zat. Door de grote afstand zijn de foto's niet allemaal even best. We hebben veel beesten gezien tijdens deze reis, maar de grizzly voelt toch wel een beetje als de hoofdprijs.

Grizzly beer

Steamboat Point
Dit is de eerste plek waar we werden geconfronteerd met de thermische activiteit in het park. Het is even indrukwekkend, maar achteraf stelt het niet zoveel voor vergeleken met de rest van Yellowstone.
Steamboat Point
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Pelican Creek

We hebben hier de korte Pelican Creek Trail gedaan. Een mooie wandeling, maar je moet wel eerst voorbij het onderstaande waarschuwingsbord. In het meer zat inderdaad een pelikaan.
Veelvoorkomende waarschuwing

Pelican Creek
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Pelikaan in het meer

Mud Volcano Area

In Yellowstone heb je een aantal plekken waar veel thermische activiteit bij elkaar zit. Mud Volcano Area is er daar een van. Kenmerkend voor dit gebied zijn de kokende modderpoelen. Kenmerkend voor dit gebied is

de geur van rotte eieren
de grootste bodembewegingen in het park
veel veranderingen in activiteit door de aardbevingen die hier voorkomen.

Foto's Mud Volcano Area

Kokende modderpoel
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Mineralen, algen en bacteriën zorgen voor verkleuringen in alle kleuren van de regenboog rond de bronnen van Yellowstone. Bij de Mud Volcano Area is dit nog maar heel beperkt te zien.
Mud volcano area
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Overal zie je stoom uit de aarde komen en kom je langs kokende bronnen. Er ontstaan in dit gebied ook steeds nieuwe bronnen, terwijl oude juist uitgewerkt raken. Bij de Cooking Hillside zijn de bomen die er stonden letterlijk gekookt en afgestorven.

Cooking Hillside

Sour Lake
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Opvallend is dat tussen het borrelende water toch nog plantjes groeien.
Planten bij een kokende bron
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Sulphur Caldron
Schuin tegenover de parkeerplaats van de Mud Volcano Area ligt de uiterst zure Sulphur Caldron. Op de parkeerplaats stond een hek rond een stoomgat dat waarschijnlijk nog vrij nieuw was.

Parkeerplaats bij Sulphur Caldron
Coyote
In de bossen bij Sulphur Caldron liep een coyote of prairiewolf rond. Sommige exemplaren scharrelen hun kostje bij elkaar op plekken waar mensen etenswaren achterlaten. Dit was dus zo'n geval. Het beest is duidelijk bezig met een stuk afval.
Coyote
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Meer foto's Yellowstone
Sulphur Caldron
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 10: Cody - Mammoth Hot Springs (deel 1)

2008-08-15T01:48:00.000-07:00

Buffalo Bill Dam
Na nog even boodschappen te hebben gedaan in Cody zijn we richting Yellowstone National Park gegaan. Naar de oostingang van het park is het ongeveer 80 km. De eerste tussenstop hebben we gemaakt bij de Buffalo Bill Dam. In de omgeving van Cody is alles Buffalo Bill. Op de foto's hieronder is de Buffalo Bill Dam te zien. Het door de dam gevormde meer is het Buffalo Bill Reservoir en het ligt in het Buffalo Bill State Park. De weg erdoorheen is natuurlijk de Buffalo Bill Scenic Byway.

Buffalo Bill dam
Buffalo Bill reservoir
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Op de mooie route naar Yellowstone hebben we nog één tussenstop gemaakt. Het zou voorlopig de laatste keer zijn dat we met donkere luchten en regenachtig weer te maken hadden.
Onderweg naar Yellowstone
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.com

Yellowstone NP
Het Yellowstone National Park is een groot, afwisselend en buitengewoon mooi park. We hadden drie dagen uitgetrokken voor dit park en dat was waarschijnlijk net genoeg om een goede indruk te krijgen van alles dat dit park te bieden heeft. Geisers, kleurrijke warmwaterbronnen, kokende modderpoelen, diepe canyons, open grasland en een grote verscheidenheid aan dieren en planten.

Wegen in Yellowstone NP
Grotere kaart weergeven

Op het kaartje is de grote rondweg door het park te zien met alleen in het midden een verbindingsweg om een kortere route te rijden. De complete rondweg is ruim 280 km lang. We zijn aan de oostkant bij het Yellowstone Lake het park binnen gereden en onze eerste overnachting was in Mammoth Hot Springs in het noordwesten van het park.
Yellowstone is het oudste nationale park ter wereld. In 1872 kreeg het gebied deze status.
Foto's Yellowstone National Park
Supervulkaan
Al het moois in Yellowstone is minder vredig en onschuldig dan het eruit ziet. Yellowstone is eigenlijk één grote vulkaan. Een zogenaamde supervulkaan. Als deze vulkaan uitbarst heeft dat grote gevolgen voor het leven op aarde. Gelukkig gebeurt dat maar zelden. De meest recente uitbarsting is 640.000 jaar geleden. Omdat er bij de voorgaande uitbarstingen steeds zo'n zes- tot zevenhonderdduizend jaar tussenzat zou je denken dat het weer bijna zover is. Maar het kan ook nog best 50.000 jaar duren.
Rond de jaarwisseling 2008/2009 leek het er even op dat de zaak op springen stond, maar inmiddels is het weer rustig. Het komt regelmatig voor dat er wat extra activiteit is in het park en automatisch komen dan de verhalen over de op handen zijnde uitbarsting in de media.
Sylvan Lake
Onze eerste stop in het park was bij het Sylvan Lake. Dit was het tweede bergmeer in deze vakantie met die naam. In het Custer State Park hadden we ook an een Sylvan Lake gehad. Een van de meest voorkomende vogels in dit gebied is de raaf. Op vrijwel elke plek in Yellowstone hebben we ze gezien.
Sylvan Lake
Raaf bij Sylvan Lake
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 9: Van Sheridan naar Cody (Wyoming)

2008-08-14T16:11:00.000-07:00

Route naar Cody

Na een overnachting in het totaal oninteressante Sheridan zijn we op weg gegaan naar onze laatste tussenstop voordat we het Yellowstone National Park gingen bezoeken. Die tussenstop was in het door Buffalo Bill (William F Cody) gestichte Cody. Maar voordat we daar aankwamen hebben we nog een paar interessante tussenstops gemaakt. Via de Bighorn Scenic Byway zijn we naar onze eerste tussenstop gereden bij het mysterieuze Medicine Wheel. Daarna zijn we naar de Bighorn Canyon gereden. Bighorn National Forest

Medicine Wheel

Dit is een oude steencirkel die heilig is voor de Sioux- en Cheyenne-indianen in het gebied. Zij zijn verantwoordelijk voor alle doekjes die er aan het hek hangen dat om de cirkel heen staat.
Medicine Wheel
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
De cirkel ligt op een hoogte van 3048 m en je hebt er een mooi panoramisch uitzicht. Er stond wel een ijzig koude wind op deze augustusochtend. Via een smalle bochtige zijweg van de Alt 14A rij je naar een parkeerplaats hoog in de bergen. De laatste kilometers naar de cirkel moet je lopen over de weg op de tweede foto hieronder.

Uitzicht bij Medicine Wheel
Weg naar Medicine Wheel
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.com

Bighorn Canyon

De Bighorn Canyon is net zoals de meeste van deze kloven ontstaan door erosie. In dit geval is de Bighorn River de veroorzaker van de erosie. Als je door dit gebied rijdt is er eigenlijk niets dat wijst op deze spectaculaire kloof. Je ziet het pas als je op de parkeerplaats staat aan de rand van de kloof.
Bighorn Canyon
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Parkeerplaats bij de Devil Canyon Overlook

Devil Canyon Overlook

Het meest spectaculaire punt van de Bighorn Canyon is bij de Devil Canyon Overlook. De indrukwekkende schoonheid van deze plek is op een foto eigenlijk niet te vangen. Toch hebben we het geprobeerd en hieronder zijn een paar foto's te zien.

Bighorn Canyon
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Devil Canyon Overlook

Meer foto's van de Bighorn Canyon en Devils Canyon Overlook.

Hagedissen
Op de foto hieronder één van de vele hagedissen die we zijn tegengekomen. Er leven veel verschillende soorten in het gebied rond de Rocky Mountains. In de 'Field guide to the Rocky Mountains' die we hebben gekocht is deze niet te zien. Gezien de plek waar we deze hebben gezien is het waarschijnlijk het vrouwtje van de Sagebrush Lizard. De mannetjes van deze soort hebben een helder blauwe buik. Wikipedia geeft geen Nederlandse naam voor deze soort. Gezien het grote verspreidingsgebied van deze soort zou je verwachten dat die er wel is.

Hagedis

Pryor Mountain Wild Mustangs

In de Pryor Mountain Wild Horse Range die grenst aan de Bighorn Canyon leven ongeveer 200 wilde mustangs. Volgens onze reisgids was de kans om er één te zien erg klein. Op onderstaande foto's is te zien dat we er toch een paar hebben gezien. We hebben een eindje buiten het park ook nog de bezoekerscentra van de Bighorn Canyon en de Pryor Mountain Wild Horse Range bezocht.

Wild Mustangs

Wild Mustangs
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Cody
De overnachting was deze keer in het door Buffalo Bill gestichtte Cody. In Cody is alles in cowboystijl. Je kunt er naar de rodeo en 's avonds is er een shoot out. Cody noemt zich zelfs 'Rodeo Capitol of the World'. Wij hebben deze kermis een beetje aan ons voorbij laten gaan. Alleen in onze Cabin konden we er niet omheen. De dekbedden, gordijnen en eigenlijk alles in de hut was in Buffalo Bill-stijl. Op de foto is de hoofdstraat van het stadje te zien.

Hoofdstraat Cody

Dag 8: Rapid City - Sheridan (Wyoming)

2008-08-13T06:48:00.000-07:00

Via de Spearfish Canyon Scenic Byway hebben we het gebied van de Black Hills verlaten. Tijdens onze reizen proberen we vaak de mooie routes te kiezen. De site American Byways is daarbij een handig hulpmiddel.

Spearfish Canyon Scenic Byway
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Devils Tower
Met het einde van de Spearfish Canyon Scenic Byway kwam ook het eind van ons verblijf in South Dakota in zicht. We zijn de grens met Wyoming overgestoken en op weg gegaan naar ons volgende reisdoel: Devils Tower.

De Devils Tower in de noordoosthoek van Wyoming torent als een enorme boomstronk boven het omliggende landschap uit en is dan ook al van grote afstand te zien.
Onderweg naar Devils Tower
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.com

De legende van Devils Tower
De indianen noemden de rots 'Mateo Tipi', 'hol van de beer'. Volgens de legende vluchtten zeven indianenmeisjes voor een groep beren op een rots. Een van de meisjes bad tot de rots en vroeg om bescherming. De rots begon te groeien en de beren konden met hun klauwen de meisjes niet bereiken, maar ze maakten wel flinke groeven in de rots. De meisjes stegen als het sterrenbeeld Grote Beer ten hemel, waar ze nog steeds schitteren.

Hoewel er ook meer wetenschappelijke verklaringen zijn voor het ontstaan van de rots, met gestold magma en erosie is de eerste verklaring toch mooier.

Een ansichtkaart waarop de legende word verbeeld

Devils Tower is zo'n plek die zo indrukwekkend is dat je blijft fotograferen als je er bent. Je kunt helemaal om de rots heen lopen. Je kunt hem ook beklimmen.

Klimmers bij Devils Tower Meer foto's Devils Tower

Prairiehonden

En ook hier zaten ze weer. In dit geval zelfs midden op de weg. Het bord stond er dus niet voor niets.

Prairiehond bij Devils Tower

Uitzicht tijdens de ronde om Devils Tower
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.com

Devils Tower

Dag 7: Badlands National Park

2008-08-12T02:01:00.000-07:00

Badlands National Park is een bijzonder ruig gebied met grillige rotsformaties, verweerde bergpieken en diepe vertakte ravijnen die door erosie zijn uitgesleten in de bodem van South Dakota.
Eindelijk een dag die begon met een strak blauwe lucht. Bij de ingang van het park hebben we dus maar meteen en foto gemaakt waarop die lucht goed zichtbaar is. Daarna hebben we eerst een paar korte wandelingen gedaan in de buurt van het bezoekerscentrum.
Badlands NP Cliff Shelf Trail
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Window Trail en Door Trail
Dit zijn twee van de korte wandelingen die je in de buurt van het bezoekerscentrum kunt doen.
Door Trail Window Trail
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Big Badlands Overlook
Op de meeste foto's die je van dit park ziet zijn gestreepte rotsen te zien. Al die gekleurde lagen zijn een weergave van de geschiedenis van het gebied. Deze lagen zijn vooral goed te zien bij de Big Badlands Overlook. Op de foto's lijkt het wel uitgestorven in dit gebied. Maar bij het uitzichtpunt was het behoorlijk druk. En hoewel we zelf allebei 40+ zijn brachten we de gemiddelde leeftijd hier nog flink omlaag.
Big Badlands Overlook
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Badlands Loop Road
De Badlands Loop Road is de belangrijkste weg in het park. In tegenstelling tot wat de naam suggereert is het geen loop. Het eerste deel van de route lijkt nog veel op het stuk bij de Big Badlands Overlook. In het tweede deel zat wat meer afwisseling en kwamen we bovendien de nodige dieren tegen. Vooral de gaffelbokken met de gestreepte Badlandsrotsen op de achtergrond leverden mooie plaatjes op. Er zaten ook een paar prairiehonden in het gras.
Gaffelbokken en prairiehonden in Badlands
Meer foto's gaffelbokken
Meer foto's prairiehonden

In het laatste stuk van de Loop Road zie je naast de strepen ook allerlei kleuren verschijnen.

Kleuren in Badlands
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Foto's Badlands National Park

Sage Creek Rim Road
Op de plek waar de Badlands Loop Road afbuigt en het park verlaat kun je ook nog een stuk doorrijden over de niet geasfalteerde Sage Creek Rim Road. In dit stuk heb je een grote kans om allerlei dieren tegen te komen.

Dikhoornschaap
Op vrijwel alle plekken waar we tijdens deze reis zijn geweest komt het dikhoornschaap (Bighorn Sheep) voor. Toch hebben wij ze alleen in Badlands gezien. Deze groep stond onder het beheer van de National Park Service. Dat is te zien aan de gele halsbanden die ze dragen.
Er zat één mannetje in de groep met de kenmerkende dikke hoorn. Hij was duidelijk de baas en leek maar één ding te willen.
Dikhoornschapen
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Prairiehonden
We hebben tijdens de reis veel prairiehonden gezien. De mooiste plaatjes hebben de prairiehonden bij de Badlands opgeleverd. De meeste prairiehonden zijn erg schuw, maar hier zaten er twee die ons erg dichtbij lieten komen.
Prairiedogs in Badlands
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Meer foto's prairiehonden

Dag 6: Scottsbluff - Rapid City (South Dakota) deel 2

2008-08-11T02:11:00.000-07:00

Needles Highway
De tweede route in het Custer State Park die we hebben gedaan is de Needles Highway. Deze adembenemend mooie weg door de Black Hills voert je langs opvallende granietspitsen (de Needles) en onderweg kom je langs enkele smalle tunneltjes.

Needles Highway

Needles Eye
De plek waar iedereen stopt is bij het Needles Eye. Dit is een 15 m lange maar slechts 1 m brede granietnaald met bovenin een opening waar je doorheen kunt kijken. Deze rotspunt staat vlakbij het smalste tunneltje op de route. Er past maar net één auto doorheen. Het smalle tunneltje en Needles eye

Een stukje verderop ligt een klein meertje, het Sylvan Lake. Sylvan Lake
Black Hills
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Iron Mountain Road
Dit is eigenlijk gewoon de weg van Custer State Park naar Mount Rushmore. Tijdens ons bezoek aan het bezoekerscentrum van de Wildlife Loop Road hadden we al gehoord dat de bizons op dat moment ergens bij het begin van de Iron Mountain Road zaten. Het duurde niet lang voordat we de eerste tegenkwamen. Een groot exemplaar dat in de berm van de weg lag. Een stukje verderop liep nog een groepje bizons rond.

Bizons
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.comBizons

Meer foto's bizons

Op de Iron Mountain Road worden in korte tijd grote hoogteverschillen overbrugd door zogenaamde pigtail bridges. Je rijdt op een brug en vervolgens ga je via een scherpe bocht onder dezelfde brug door. Ook hier weer smalle tunneltjes en op verschillende plaatsen kun je in de verte Mount Rushmore al zien liggen.

Meer foto's Custer State Park

Mount Rushmore
Aan het eind van de middag kwamen we aan bij Mount Rushmore. De vier presidenten die je hier ziet zijn van links naar rechts: George Washington, Thomas Jefferson, Theodore roosevelt en Abraham Lincoln.

Mount Rushmore

Je kunt een wandeling onderlangs de beelden doen waardoor je ze steeds vanuit een andere hoek ziet en er steeds een andere president goed in beeld komt. Op de plek waar een president het best in te zien is staat een bord met informatie over die president. Als je de informatie moet geloven waren deze vier heren enorme helden. Geen enkele kritische noot kom je tegen.
Interessant is het atelier van de beeldhouwer, Gutzon, Borglum, waar je foto's kunt zien en schaalmodellen van het beoogde eindresultaat. Het was aanvakelijk de bedoeling dat er meer was te zien dan alleen de hoofden. Alleen bij George Washington kun je daar een beetje van zien.

Na de dood van de beeldhouwer heeft zijn zoon het werk nog een tijdje voortgezet, maar uiteindelijk is besloten om het hierbij te laten.

Mount Rushmore: 'De avondceremonie'
Het drukste moment van de dag bij Mount Rushmore is de avond. De ceremonie die ze dan opvoeren begint met een toespraak, vervolgens worden de militairen die de Amerikaanse vrijheden verdedigen in het zonnetje gezet en tot slot wordt het volkslied gespeeld. De beelden worden dan verlicht.
Deze voorstelling is het best te omschrijven als de overtreffende trap van oersaai. Wij hebben het in elk geval niet uitgezeten en zijn wat eerder vertrokken zodat we de grote drukte van de uittocht voor konden zijn.
Mount Rushmore 's avonds

Dag 6: Scottsbluff - Rapid City (South Dakota) deel 1

2008-08-11T01:05:00.000-07:00

Chimney Rock
Onze eerste bestemming na Scottsbluff was Chimney Rock. Naast het Scottsbluff NM een tweede herkenningspunt voor de pioniers op de Oregon Trail.
Chimney Rock
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Zoals op veel plekken in deze streek stond ook hier een waarschuwingsbord voor ratelslangen. We hebben er echter geen gezien tijdens onze reis.

Ratelslangen

Custer State Park
Het Custer State Park ligt in de Black Hills van South Dakota. Er lopen drie wegen door dit park die een goede indruk geven van alles wat dit gebied te bieden heeft.

Wildlife Loop Road
Needles Highway
Iron Mountain Road

We hebben deze routes alledrie gedaan. Bij de eerste ligt de nadruk op de dieren in het gebied, bij de andere twee op de Black Hills zelf. De routes zijn alledrie de moeite waard. Het is zonde om er een over te slaan als je hier bent.
Foto's Custer State Park

Wildlife Loop Road
Op deze 29 kilometer lange route die vooral door de meer open gebieden van de Black Hills loopt heb je een grote kans om allerlei beesten te spotten. Toen wij er aan kwamen was het erg slecht weer. Het eerste deel van de route hebben we daardoor vooral hele donkere luchten gezien.
Wildlife Loop Road
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Nadat we een tijdje in een bezoekerscentrum waren geweest was het weer opgeknapt en kwamen de dieren tevoorschijn.

Pronghorn
De eerste die we tegenkwamen was een pronghorn, die in het Nederlands gaffelbok en ook wel gaffelantilope wordt genoemd. In het vervolg van onze reis zouden we deze dieren nog vaker tegenkomen.
Pronghorn
Foto's Pronghorn

Prairiehonden
Deze schattige knaagdiertjes komen op grote schaal voor op de prairies van Noord-Amerika. Hun naam danken ze aan het scherpe geluid dat ze kunnen maken en dat een beetje op blaffen lijkt. We zijn daar een keer flink van geschrokken omdat je niet verwacht dat er zoveel geluid uit zo'n klein beestje komt. PrairiehondenFoto's prairiehonden

Herten
Ergens halverwege de route stonden een stel ezels langs de weg. Echt 'wildlife' kon je het niet noemen. Ze kwamen naar de auto om iets te eten te krijgen. Daarna kwamen we nog een aantal herten tegen. Vooral de moeder met haar twee jongen vormde een mooie afsluiting van de Wildlife Loop Road, die trouwens niet echt een loop road is.
Wildlife Loop Road
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 5: Pawnee Buttes en Scottsbluff National Monument

2008-08-10T03:27:00.000-07:00

Pawnee Buttes
Na het bezoek aan het Rocky Mountains National Park ging onze reis in de richting van de prairies ten oosten van de Rocky Mountains. Het eerste deel van de reis was nog in Colorado. Later die dag zijn we de grens met Nebraska overgestoken.

Het platteland in Colorado
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Via een kilometerslange weg over onverharde wegen kwamen we bij de Pawnee Buttes. Een paar grote bulten in een verder vrij vlak landschap. Veel roofvogels bouwen hun nesten rond deze rotsen. We zijn daarom op afstand gebleven en hebben alleen een paar foto's gemaakt. Er is wel een wandelroute uitgezet die dichter bij de rotsen komt.

Meer foto's Pawnee Buttes en omgeving Pawnee Buttes
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.com
In het gebied rond de Pawnee Buttes is vrijwel niets gedaan aan toeristische ontwikkeling. Het is een landbouwgebied en de koeien staan dan ook op de weg zodra je de parkeerplaats bij Pawnee Buttes verlaat. Het levert wel mooie typisch Amerikaanse plattelandsplaatjes op.

Onderweg naar Scottsbluff (Nebraska)
De route van Pawnee Buttes naar Scottsbluff is weinig afwisselend. Vooral het deel in Nebraska is één lange rechte weg. De lucht boven ons werd steeds dreigender en in Scottsbluff kregen wij weer onze dagelijkse hoosbui.

Scottsbluff National Monument is een van de weinige hoge rotsformaties in het gebied van de grote prairies in het gebied te oosten van de Rocky Mountains. Het was daarom een belangrijk herkenningspunt voor de pioneers die via de Oregon-trail naar het westen trokken. Er is een klein museum ingericht maar het is vooral een hele mooie plek met mooie uitzichten op de gebieden eromheen.

Scottsbluff National Monument
Scottsbluff NM Amercian Goldfinch

Scottsbluff National Monument
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Foto's Scottsbluff NM

Terwijl we op het Scottsbluff NM stonden waren er in verschillende richtingen flinke onweersbuien te zien. Aan het eind van ons bezoek hebben we nog geruime tijd in het bezoekerscentrum geschuild voor de regen.

Zo mooi als het Scottsbluff NM was, zo lelijk was alles wat we van het stadje zelf hebben gezien. Ons hotel in Scottsbluff lag op een industrieterrein. En eigenlijk zag heel Scottsbluff eruit als een industrieterrein.

Route door Colorado en Nebraska
Foto´s van Gé Nielissen op Panoramio.com

Dag 4: Rocky Mountains National Park

2008-08-09T08:10:00.000-07:00

Trail Ridge Road
Op de tweede dag in het Rocky Mountains National Park hebben we de belangrijkste weg door het park, de Trail Ridge Road, gedaan. Via een heleboel tussenstops en wandelingen krijg je een goede indruk van hetgeen dit park te bieden heeft.
De Trail Ridge Road is de hoogste volledig geasfalteerde weg in de Verenigde Staten.

Hidden Valley
Hidden Valley
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Onze eerste stop was bij Hidden Valley (ligt langs een zijweg). De namen die je tijdens het reizen door dit soort gebieden tegenkomt voor allerlei rotsblokken, meertjes, kloven en valleien zijn vaak intrigerend en tegelijk onbegrijpelijk en vergezocht. Het feit dat wij deze vallei gevonden hebben geeft al aan dat de naam niet klopt.

Many Parks Curve
Op deze plek heb je mooie uitzichten in allerlei richtingen.
Many Parks Curve
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Een groot deel van de route loopt boven de boomgrens. In verband met de kwetsbaarheid van dit toendragebied in het hooggebergte werd je verzocht om op de wandelpaden te blijven. Wij hebben dat braaf gedaan. Anderen konden de verleiding niet weerstaan en zochten toch mooie plekjes op buiten de paden.

Lava Cliffs
Deze rotsen zijn 26 tot 28 miljoen jaar geleden gevormd door vulkanische as, afkomstig van de 8 mijl verder naar het westen gelegen Never Summer Mountains.
Lava Cliffs
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Het weer in de Rocky Mountains
Tijdens de eerste dagen van de reis hebben we elke dag wel één of meer flinke buien gehad. Op de foto hieronder is te zien dat er donkere wolken boven ons hangen. Later die dag zou het weer tot een flinke uitbarsting komen.
Dit weertype is trouwens heel normaal voor de Rocky Mountains regio.
Donkere wolken

Continental Divide
De Continental Divide loopt dwars door de Rocky Mountains. Ten westen van deze lijn stroomt al het water in richting van de Stille Oceaan. Ten oosten stroomt het water naar de Atlantische Oceaan. We zijn tijdens onze reis nog een paar keer over deze lijn gekomen. Hij loopt ook door het Yellowstone National Park. Continental Divide bij de Milner Pass

Poudre River en Lake
Bij de Milner Pass kom je in het gebied van de Poudre River en de Never Summer Range. Ook het Poudre Lake ligt bij deze bergpas.
Poudre Lake
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Coyote Valley
We hebben een wandeling gemaakt door Coyote Valley. Een coyote hebben we er niet gezien, maar wel een Noord-Amerikaanse rivierotter. Helaas was het beest te snel voor onze fotokunsten. Omdat het al behoorlijk laat was en we nog helemaal terug moesten naar Estes Park zijn we niet meer verder gereden op de Trail Ridge Road. Op de terugweg hebben we nog een paar stops gemaakt op plekken waar het eerder op de dag erg druk was.Grijze Notenkraker

Coyote Valley
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Elk
In de buurt van het Alpine visitors centre moesten we stoppen omdat er een enorme kudde herten de weg over stak. De Amerikanen noemen dit beest een elk, de Nederlandse naam is wapiti. Het is een Noordamerikaanse ondersoort van het Europese edelhert.

Overstekende herten
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com

Rock Cut Toendra Trail
Dit is een wandeling waarbij je de paddestoelvormige rotsen van onderstaande foto tegenkomt. Het was koud en guur toen we daar liepen. We hebben eerst een hele tijd in de auto moeten wachten vanwege de regen. Het uitzicht op de Trail Ridge Road was erg mooi.

Rock Cut Toendra Trail
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
West Horseshoe Park
In dit gedeelte van het park heb je relatief veel kans om beesten te zien. Bighorn Sheeps (dikghoornschaap) schijnen hier vaak te komen, maar niet op de dag dat wij er waren.

West Horseshoe Park
Vanuit dit gedeelte van het park was het nog maar een klein eindje terug naar ons hotel in Estes Park.
Foto's Trail Ridge Road

Dag 3: Nederland (Colorado) - Rocky Mountains NP

2008-08-08T02:18:00.000-07:00

Na ons korte bezoek aan Nederland zijn we doorgereden naar ons hotel in Estes Park. Dit stadje is uitermate geschikt als uitvalsbasis voor een bezoek aan het Rocky Mountains National Park omdat het vlakbij een paar ingangen van het park ligt.
Bij de ingang van het park hebben we meteen een annual pass gekocht waarmee je alle nationale parken van de VS kunt bezoeken.
Annual pass

Eekhoorntjes zie je in dit gebied in alle soorten en maten. De eerste die we tegenkwamen was een zogenaamde goudmantelgrondeekhoorn.
Meer eekhoorn foto's

Goudmantelgrondeekhoorn

Bear Lake Road
We hebben op deze eerste middag in het park een paar meertjes langs de Bear Lake Road bezocht. Het eerste bergmeer was het Sprague Lake.
Sprague Lake
Foto's van Gé Nielissen op Panoramio.com
Daarna zijn we met een parkbus verder gegaan naar het eindpunt van Bear Lake Road. Vandaar kun je naar het Bear Lake lopen. Deze bergmeertjes zijn zo klein dat je er vrij snel omheen kunt lopen.
Bear Lake
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com

Vanaf het Bear Lake loopt er een pad omhoog naar het Nymph Lake en nog verder naar het Dream Lake. Omdat het al vrij laat was hebben we alleen het Nymph Lake gedaan.

Nymph Lake
Foto van Gé Nielissen op Panoramio.com
Meer foto's van de bergmeertjes

Dag 3: Denver - Nederland (Colorado)

2008-08-08T01:37:00.000-07:00

Lookout mountain en Buffalo Bill
Het begin van de rondreis. Na het ophalen van de huurauto kon de rondreis op vrijdag 8 augustus echt beginnen.

Lookout Mountain

Onze eerste tussenstop was bij Lookout Mountain bij Golden. Bij helder weer kun je Denver zien liggen. Dat geluk hadden we niet.
Voor de zekerheid ook maar meteen een foto van de auto gemaakt. Op de eerste dag is die immers nog schoon en onbeschadigd. Het is ons deze keer gelukt om de auto zonder krassen of deuken in te leveren.

Arjan bij de huurauto
Op de heuvel bij Golden ligt de in de staten rond de Rocky Mountains overal aanwezige Buffalo Bill begraven.

Graf Buffalo Bill

Nederland (Colorado)
Op ongeveer een uurtje rijden van Denver ligt het dorpje Nederland. Afgezien van de naam is er weinig Nederlands aan dit dorp. Het ligt tussen de hoge toppen van de Rocky Mountains en is een typisch Amerikaans plattelandsdorp.

In het bezoekerscentrum hield een vriendelijke mevrouw de nationaliteiten bij van de bezoekers. Veruit het grootste deel kwam natuurlijk uit Nederland.
In tegenstelling tot wat je zou verwachten is het dorp niet gesticht door Nederlandse immigranten. Het dorp heeft meerdere namen gehad en pas nadat de plaatselijke zilvermijn in Nederlandse handen was gekomen zijn de bewoners het dorp Nederland gaan noemen. Het aantal inwoners was ooit 3000 en is nu nog ongeveer de helft. Na het vertrek van het Nederlandse mijnbedrijf veranderde Nederland in een spookstadje. Pas nadat de mijn opnieuw in bedrijf werd genomen kwam er weer wat leven in de brouwerij.